کتاب فلاح السائل اثر سید بن طاووس، ترجمه محمدرضا جباران، انتشارات شرکت چاپ و نشر بین الملل

وسعت و تنوع عبادات مستحبی در شریعت مقدس اسلام، از جلوه‌های آشکار رحمت الهی است که درِ لطف و عنایت خداوند را به روی بندگان می‌گشاید. در بینش عمیق اسلامی، هیچ انسانی از ارتباط با حضرت معبود بی‌نیاز نیست. ارتباط پیوسته و منظم با ساحت مقدس ربوبی، از نیازهای اصیل و بنیادین انسان است؛ نیازی که اگر به شیوه‌ای درست و از سرچشمه زلال وحی تأمین نگردد، انسان را به ورطه پستی و پرستش مخلوقات سوق می‌دهد. برنامه جامع عبادات واجب، مانند نمازهای پنج‌گانه و روزه ماه مبارک رمضان، پاسخی منطقی و حداقلی به این نیاز فطری بشر است. نگاهی گذرا به کتاب‌های ادعیه و آثار مربوط به آداب عبادات، که گستره و تنوع بی‌نظیر مستحبات را بازتاب می‌دهند، نشان می‌دهد در نظام عبادی اسلام هیچ نیازی از بندگان در هیچ ساعتی از شبانه‌روز بی‌پاسخ نمی‌ماند. مترجم در آغاز ترجمه کتاب آورده است: «کتاب فلاح‌السائل» اثر گران‌قدر سید بن طاووس، هرچند نیمی از پیکره خود را در گذر زمان از دست داده و ما از بهره‌مندی کامل آن محروم مانده‌ایم، اما همچنان از منابع والای سلوک معنوی و انس با پروردگار به شمار می‌رود. هر توصیه و پند و ادب آن، چون بارشی روحانی از ملکوت بر جان آگاه نویسنده فرود آمده، در وسعت نفسی پاک به ثمر نشسته و از قلم او تراوش یافته است؛ شخصیتی که به اخلاق الهی آراسته و به نام سید بن طاووس شناخته شده است. نویسنده در پیش‌گفتار این اثر می‌نویسد: «هرگاه این کتاب را می‌خوانی، شاید به لطف و عنایت الهی دریابی که این نوشته حاصل کوشش من نیست، بلکه ثمره تفضلات بی‌سابقه مالک مهربان و دلسوز است. پس اگر از این کتاب بهره‌مند شدی، سپاس را تنها سزاوار خدا بدان و در تعظیم عظمت او بکوش. مباد که برای یاد و شکر من درنگ کنی؛ زیرا در این صورت با توجه به مخلوق به جای خالق، از حقیقت غافل خواهی شد و خود را در معرض خطر و هلاکت قرار خواهی داد.»