کتاب مردم فقیر اثر فئودور داستایفسکی، ترجمه پرویز همتیان بروجنی، انتشارات امیرکبیر

رمان «مردم فقیر» اثری از فئودور داستایفسکی، نویسنده بزرگ روسیه است که نخستین بار در سال ۱۸۴۶ منتشر شد. در زمان انتشار این کتاب، داستایفسکی تنها بیست‌و‌چهار سال داشت، اما همین اثر نخست، تحسین گسترده‌ی منتقدان و خوانندگان را برای او به همراه آورد و نامش را به‌عنوان چهره‌ای برجسته در ادبیات روسیه تثبیت کرد. این شاهکار داستایفسکی، تصویری واقع‌گرایانه و گزنده از جامعه و روان انسان ارائه می‌دهد. داستان در قالب نامه‌هایی میان دو شخصیت اصلی روایت می‌شود؛ دو انسانی گرفتار فقر و دشواری‌های زندگی در زاغه‌های سن‌پترزبورگ. ماکار، مردی نویسنده است که برای رهایی از تنگدستی و شرایط طاقت‌فرسا تلاش می‌کند، و باربارا، زنی خیاط که با حقوق اندک روزگار می‌گذراند. میان ماکار و باربارا عشق عمیقی شکل گرفته، اما فقر و تنگ‌دستی، مانع تحقق ازدواجشان می‌شود. آنان با وجود تمام سختی‌ها، در جست‌وجوی حفظ عزت و احترام در برابر جامعه‌ای سرد و بی‌رحم‌اند، هرچند تلاششان در این مسیر چندان به نتیجه نمی‌رسد. این مضمون انسانی و اجتماعی، جوهر اصلی رمان «بیچارگان» را تشکیل می‌دهد و آن را به یکی از آثار ماندگار ادبیات روسیه بدل کرده است.