کتاب دشمن زن اثر توفیق الحکیم، ترجمه سپیده موسوی، انتشارات افراز

توفیق‌الحکیم زبان گویای رویدادهای زمانه‌ خود بود. آثار او به‌سان تقویمی سیاسی از تاریخ یک ملت جلوه می‌کند؛ کمتر رخدادی در مصرِ قرن بیستم روی می‌داد که از نگاه تیزبین و ژرف‌نگر او پنهان بماند. این میزان از دلبستگی و پیوند با جامعه‌ مصر سبب شد تا ادبیاتش رنگ و بوی آشکاری از تعهد اجتماعی و سیاسی داشته باشد؛ تعهدی که کاملاً آگاهانه و از سر خواست شخصی در آثارش دمیده شده است. نایله: «این همه ترس برای چیه؟ مگه تو می‌خوای ازش خواستگاری کنی؟!» دَریّه: «میس واقعاً که خجالت‌آوره!» نایله: «حال و روزت واقعاً خنده‌داره!» دریّه: «من در تعجبم که چقدر راحت این حرف‌ها رو به زبون میاری. مطمئنی به نتیجه‌ی مثبتی می‌رسی؟» تایله: «حدود شصت درصد امیدوارم.» دریّه: «فقط شصت درصد؟!» تایله: «اگه کمتر از سی درصد هم بود، باز پیش‌قدم می‌شدم.» دریّه: «عجب جسارتی! وای، ساکت شو... صدای قدم‌هاش رو می‌شنوم، داره میاد! نایله، نایله...» نایله: «من دارم می‌رم، خداحافظ!» تایله: «جرأت به خرج بده!»