کتاب گرافیتی اثر استفانی لوموان، ترجمه نارسیس سهرابی، انتشارات کتاب آبان

هنر شهری مفهومی دوگانه دارد؛ برای عده‌ای نشانه‌ای از خرابکاری و اتلاف هزینه است و برای برخی دیگر جایگاهی در قلمرو هنر می‌یابد. این جریان هنری در دههٔ شصت میلادی، آن‌سوی اقیانوس اطلس شکل گرفت و ریشه‌های خود را از تبلیغات سیاسی آوانگارد و اقدامات اعتراضی وام گرفت. پشتیبانان اصلی هنر شهری، هنرمندانی بودند که بیش از بازارهای رسمی هنر، به معنا، مفهوم و گاه عصیانگری توجه داشتند. هدف آن‌ها گسترش حضور این هنر در میان اقشار گوناگون جامعه بود. گرافیتی‌کاران در خیابان‌ها و در غیاب مجوز، مجرم شناخته می‌شوند، اما همان آثار در موزه‌ها و گالری‌های هنری محل توجه و تحسین قرار می‌گیرند. استفانی لوموان در پایان کتاب خود با نگاهی جامع به تاریخ پنجاه‌سالهٔ هنر شهری و گرافیتی می‌پردازد؛ او علاوه بر بررسی تفاوت میان گرافیتی و هنر مفهومی، به رخدادها، اعتراض‌ها و مقاومت‌ها در برابر تبلیغات نیز اشاره می‌کند و روایت آن‌ها را از خلال نقاشی‌های دیواری تحلیل می‌کند.