کتاب پایداری با طراحی اثر استوارت واکر، ترجمه انسیه فراهانی، انتشارات کتاب وارش

مفهوم «توسعه پایدار» پس از پیامدهای گسترده صنعتی‌شدن جهان شکل گرفت و به‌طور رسمی در دهۀ ۱۳۶۰ خورشیدی (۱۹۸۰ میلادی) مورد توجه قرار گرفت. این مفهوم بر نقد و نکوهش مصرف بی‌رویه منابع طبیعی استوار بود و چشم‌اندازی روشن‌تر برای آیندۀ بشر ترسیم می‌کرد؛ آینده‌ای که در آن انسان و طبیعت با هماهنگی و تعامل متقابل، نیازهای یکدیگر را پاسخ داده و در مسیری پایدار، زیست سالم خود را ادامه دهند. در این گفتمان سه رکن اصلی ــ جامعه، اقتصاد و محیط‌زیست ــ اساس پایداری را تشکیل می‌دهند. غیبت هر یک از این مؤلفه‌ها می‌تواند کل روند دستیابی به توسعه پایدار را با شکست مواجه کند. به همین دلیل رشته‌هایی چون عمران، معماری، کشاورزی و اقتصاد سهم قابل توجهی در شکل‌گیری تعاریف و رویکردهای مربوط به آن داشته‌اند. اما پرسش اساسی اینجاست: نقش طراحان در این میان چیست؟ طراحی صنعتی چگونه می‌تواند به پایداری منجر شود؟ و معنای اشیا در این فرایند چه جایگاهی دارد؟ استوارت واکر، استاد دانشگاه لانکستر انگلستان، در کتاب خود به‌گونه‌ای جامع و عمیق به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد. او نویسنده و پژوهشگری برجسته در حوزه طراحی پایدار است که آثار و مقالات متعددی در این زمینه منتشر کرده و تمرکز اصلی مطالعاتش بررسی رابطۀ میان پایداری، طراحی و معنای اشیا در زندگی روزمره است. کتاب حاضر نخستین اثر واکر در زمینۀ طراحی پایدار به شمار می‌آید و دریچه‌ای تازه به سوی تفکر و عمل در این حوزه می‌گشاید. او در این اثر از خواننده دعوت می‌کند تا با نگاهی نو به مفهوم «طراحی پایدار» بنگرد، نقشی عمیق‌تر برای معنا و تجربه اشیا در زیست انسانی قائل شود و همراه با او مسیر بازاندیشی در طراحی و پایداری را آغاز کند.