کتاب خبر داغ اثر اولین وو، ترجمه خاطره کرد کریمی، انتشارات برج

رمان «خبر داغ» اثری طنز از اولین وو، نویسنده سرشناس بریتانیایی، است که نخستین بار در سال ۱۹۳۸ منتشر شد. وو، که به دلیل نثر تیزبین و نقدهای اجتماعی گزنده‌اش شهرت دارد، در این کتاب نگاهی هجوآمیز به جهان روزنامه‌نگاری، امپریالیسم بریتانیا و پوچی هیجان‌طلبی رسانه‌ها می‌اندازد. ترکیب طنز سیاه با شخصیت‌های اغراق‌شده سبب شده است که «خبر داغ» نه‌تنها در قالب طنز ادبی، بلکه به‌عنوان نقدی سیاسی نیز جایگاهی ماندگار در ادبیات قرن بیستم پیدا کند. ### داستان رمان «خبر داغ» داستان حول شخصیت ویلیام بوت، ستون‌نویس ساده‌دل و خجالتی روزنامه «دیلی بیست»، می‌چرخد. به‌واسطه یک اشتباه هویتی خنده‌دار، او به‌جای خبرنگار جنگی واقعی، به کشور خیالی اسماعیلیا در شرق آفریقا اعزام می‌شود؛ جایی که گمان می‌رود درگیر جنگ داخلی است. بوت، بی‌تجربه در گزارشگری جنگ، ناخواسته وارد فضایی پر از رقابت شدید خبرنگاران خارجی، بازی‌های سیاسی و آشفتگی‌های ناشی از بزرگ‌نمایی رسانه‌ها می‌شود. ### نقد رسانه و طنز اجتماعی در حالی که همکاران جاه‌طلب او برای تهیه گزارش‌های جنجالی از هیچ اغراقی فروگذار نمی‌کنند، ویلیام بوت به‌صورت کاملاً تصادفی موفق می‌شود «خبر داغ» را منتشر کند. همین اتفاق به‌روشنی نشان می‌دهد که در صنعت خبر، حقیقت اغلب قربانی نمایش و هیجان‌سازی می‌شود. رمان با زبانی طنزآمیز، سطحی‌نگری رسانه‌ها، رقابت ناسالم میان خبرنگاران و دستکاری اخبار برای جلب توجه مخاطب را به نقد می‌کشد. ### نگاه سیاسی در رمان وو علاوه بر نقد روزنامه‌نگاری، به نگرش استعماری بریتانیا نیز می‌تازد. او نشان می‌دهد چگونه قدرت‌های غربی بدون شناخت عمیق از واقعیت‌های جوامع محلی، درگیر بحران‌های خارجی می‌شوند و آن را به نفع مقاصد سیاسی و رسانه‌ای خود دستکاری می‌کنند. ### جایگاه ماندگار رمان «خبر داغ» با تأکید بر پوچی هیستری رسانه‌ای و نقش احساسات در شکل‌دهی به اخبار، اثری ماندگار در تاریخ طنز سیاسی و اجتماعی به شمار می‌رود. نثر طنزآمیز وو و تصویر او از دنیای روزنامه‌نگاری به‌عنوان صنعتی پرهیاهو، خودمحور و آشفته، همچنان برای خوانندگان امروز نیز ملموس و مرتبط است. این رمان که آمیزه‌ای از طنز تلخ، هزل اجتماعی و مشاهدات دقیق نویسنده است، هم سرگرم‌کننده است و هم خوانندگان را به تأمل وامی‌دارد. «خبر داغ» بی‌تردید یکی از مهم‌ترین آثار اولین وو محسوب می‌شود و جایگاه ویژه‌ای در میان رمان‌های طنز کلاسیک و نقد اجتماعی دارد.