کتاب کاپیتال مارکس اثر میشاییل وین، ترجمه نرگس ایمانی مرنی، انتشارات نشر نی

از کارل مارکس مجموعه‌ای گسترده از آثار، یادداشت‌ها و نوشته‌های تحلیلی و انتقادی برجای مانده است؛ اما بی‌تردید منسجم‌ترین و اثرگذارترین نوشته‌ی او، «سرمایه» یا همان کاپیتال است. این کتاب حاصل زندگی پر فراز و نشیب فکری و سیاسی مارکس و همچنین نتیجه‌ی سال‌ها پژوهش خستگی‌ناپذیر او درباره‌ی سازوکار سرمایه است؛ اثری که با دقت و وسواس ذهنی کم‌نظیری به نگارش درآمد و به دست چاپ و نشر سپرده شد. بازگشت به اندیشه‌های مارکس، و به‌ویژه جست‌وجو در کاپیتال، بیش از هر چیز با ظرفیت تحلیلی او در فهم سازوکارهای پیچیده و چندوجهی انباشت سرمایه پیوند می‌خورد. او نشان می‌دهد که چگونه در روزگار خوش‌باشی‌های خیالی اینستاگرامی، آزادی‌های ظاهری و مجازی فیس‌بوکی، و مصرف‌های ازپیش‌تعیین‌شده، در شبکه‌ی مناسبات استثمارگرایانه گرفتار شده‌ایم. انسان امروز بدل به پیچ و مهره‌ای در ماشین سرمایه‌داری شده است تا بی‌وقفه ارزش بیشتری تولید کند؛ موجودی از درون تهی که به زامبی‌وارگی کشیده شده و با مشارکت در «جنون خرد اقتصادی» سرمایه‌داری، هدف واقعی تولید و مصرف را فراموش کرده است. ایده‌های مارکس در کاپیتال، بیش از هر متن و اثر دیگری، ژرفای این خرد جنون‌آمیز را آشکار می‌سازد و مختصات و ویژگی‌های آن را برای ما نمایان می‌کند.