کتاب معنای سفر اثر امیلی تامس، ترجمه ایمان خدافرد، انتشارات ترجمان

مطالعه‌ی کتاب «معنای سفر» گزینه‌ای ارزشمند برای هرکسی است که می‌خواهد با جنبه‌های فلسفی سفر، توصیه‌های فیلسوفان درباره‌ی آن و نقش سفر در گسترش دیدگاه انسان آشنا شود. امیلی توماس در این اثر، علاوه بر بررسی نگاه فلاسفه به مفهوم سفر، به موضوعاتی چون انواع سفر، پیامدهای روانی و روحی آن، شکل‌گیری توریسم و سفرنامه‌نویسی، و حتی بحث درباره‌ی سفرهای فضایی پرداخته است. بسیاری از مخاطبان معتقدند فلسفه علمی است که بیشتر بر شناخت هستی، مفاهیم انتزاعی و موضوعات کلان تمرکز دارد و فیلسوفان عمدتاً به کیهان‌شناسی، نوع حکومت‌ها یا مباحث نظری پرداخته‌اند نه زندگی روزمره. اما شاید جالب باشد بدانید که سفر کردن از دیرباز موضوع مهمی در مطالعات فلسفی بوده است. هرچند رشته‌ای مستقل با عنوان فلسفه‌ی سفر در دانشگاه‌ها وجود ندارد، اما آثار فیلسوفان نشان می‌دهد که یا خود علاقه‌مند به سیروسفر بوده‌اند یا شاگردانشان را به آن توصیه کرده‌اند. حتی در ادبیات کهن فارسی نیز بر اهمیت سفر در بلوغ فکری و رشد معنوی تأکید شده است؛ چنان‌که در عبارتی مشهور می‌خوانیم: «بسیار سفر باید، تا پخته شود خامی». امیلی توماس (Emily Thomas) از معدود نویسندگانی است که تلاش کرده سفر را از منظر فلسفی بررسی کند و به این فعالیت ظاهراً روزمره معنایی عمیق‌تر ببخشد. کتاب «معنای سفر» (The Meaning of Travel) به همین هدف نوشته شده است تا نشان دهد فلاسفه چگونه به تجربه‌ی سفر نگریسته‌اند. با وجود آنکه فیلسوفانی چون سقراط هرگز آتن را ترک نکردند یا کانت هیچ‌گاه بیش از صد مایل از شهر خود دور نشد، این تصور که فلسفه یعنی یک‌جا نشستن و اندیشیدن، تصویر کاملی از واقعیت نیست. در مقابل، فیلسوفانی چون کنفوسیوس، دکارت و هابز خود بارها به سفر رفته‌اند و درباره‌ی فواید آن نیز نوشته‌اند. آنان بخش‌هایی از آثارشان را به تحلیل ماهیت سفر اختصاص داده‌اند و نشان داده‌اند که چگونه سفر می‌تواند اندیشه و تجربه‌ی انسان را دگرگون کند. مسافرت به طور کلی به دو دسته تقسیم می‌شود: سفرهای روزمره‌ی کوتاه که غالباً با اهداف کاری انجام می‌شوند و زمان و مسافت محدودی دارند، و سفرهای طولانی‌تر با اهداف علمی، مذهبی یا تفریحی. هر دو نوع سفر می‌توانند نوعی فراز و فرود روحی در انسان ایجاد کنند؛ فروپاشیدگی مثبتی که رشد روانی و روحی را به دنبال دارد. سفر فرصتی است تا فرد با ناشناخته‌ها، خطرات، هیجانات و حتی بحران‌هایی روبه‌رو شود که درس‌هایی عمیق از زندگی را به او می‌آموزند؛ درس‌هایی که در خانه‌نشینی هرگز به دست نمی‌آیند. امیلی توماس در کتاب «معنای سفر» با جمع‌آوری و تحلیل نظرات فیلسوفان، تصویری جامع و منسجم از چیستی و چگونگی سفر ارائه می‌دهد. او علاوه بر بررسی فلسفه‌ی سفر، گزیده‌ای از گفته‌های فیلسوفان بزرگ درباره‌ی مسافرت را نیز گردآورده است. این کتاب موضوعات متنوعی را پوشش می‌دهد؛ از توصیه‌های فیلسوفان برای تجربه‌ی سفری پربار و اهمیت دیدگاه فرانسیس بیکن درباره‌ی سفر، تا نظریات دکارت، روند شکل‌گیری صنعت گردشگری، خاستگاه سفرنامه‌نویسی، چالش‌های اخلاقی در توریسم معاصر، و حتی ارتباط فلسفه با سفرهای فضایی. بی‌تردید پس از خواندن «معنای سفر»، نگاه شما به مسافرت تغییر خواهد کرد. این کتاب سفر را تنها یک جابه‌جایی مکانی نمی‌داند، بلکه آن را ابزاری برای دگرگونی درونی، پرورش روح و گسترش افق‌های فکری معرفی می‌کند. ترجمه‌ی روان این اثر ارزشمند را ایمان خدافرد انجام داده و نشر ترجمان علوم انسانی آن را در اختیار مخاطبان فارسی‌زبان قرار داده است.