کتاب نبوت در اسلام اثر فضل الرحمان، ترجمه امیررضا صادقی، انتشارات نشر نی

اگر بپذیریم که فلسفه در جهان اسلام اساساً در پاسخ به مسئله‌ی بنیادین نسبت میان «عقل» و «وحی» شکل گرفته است، بی‌تردید باید اذعان کنیم که این کتاب از دقیق‌ترین و ارزشمندترین پژوهش‌هایی است که مستقیماً به این موضوع کانونی پرداخته است. فضل‌الرحمان در این اثر می‌کوشد ریشه‌های آموزه‌ی فلسفی وحی در اندیشه‌ی اسلامی را در متون یونان باستان پی‌جویی کند، چگونگی تفسیر و گسترش آن را نزد فیلسوفان مسلمان نشان دهد و سرانجام، میزان و مراتب پذیرش این آموزه را در جریان اعتقاد رسمی اسلامی آشکار سازد. او تصریح می‌کند که تمام تلاشش بر آن بوده است تا سرچشمه‌های یونانی این آموزه‌ی فلسفی را در همه‌ی ابعاد آن بازشناسد. به باور او این بررسی نشان می‌دهد که مؤلفه‌های اصلی این آموزه خاستگاهی کاملاً یونانی دارند، هرچند فیلسوفان مسلمان نه‌تنها آن‌ها را بسط و گسترش داده‌اند، بلکه در برخی موارد اصلاح و بازآفرینی کرده‌اند. مهم‌تر از همه آن‌که مسلمانان، برای نخستین‌بار در تاریخ اندیشه‌ی دینی، این عناصر یونانی را درهم آمیختند تا تصویری فلسفی از پیامبر اسلام ارائه کنند. فضل‌الرحمان در پایان امیدوار است این کتاب با نشان دادن حدود پذیرش یا رد شدن این تصویر از سوی جریان اعتقاد رسمی و نیز با تبیین چرایی این پذیرش یا طرد، بتواند به فهم روشن‌تر و عمیق‌تر معنای «اعتقاد رسمی» در بستر اندیشه‌ی اسلامی یاری رساند.