کتاب خانه‌ای در انتهای هوپ استریت اثر منا ون پراگ، ترجمه فاطمه خسروی، انتشارات نشر نون

کتاب «خانه‌ای در انتهای هوپ استریت» رمانی است در ۲۶ فصل که با سبکی فریبنده و سرشار از شیطنت روایت می‌شود. این اثر درباره امید، زنانگی و خردمندی زنانه است. شخصیت اصلی داستان، «آلبا»، جوان‌ترین دانشجوی دکتری دانشگاه کمبریج است که درگیر تلخ‌ترین حادثه زندگی‌اش شده و زیر بار آن رنج می‌کشد. او بی‌آنکه بداند کجاست، ناگهان خود را در برابر خانه‌ای در انتهای «هوپ استریت» می‌یابد؛ خانه‌ای که سرنوشت او را دگرگون می‌کند. در همان آغاز، زنی مسن و زیبا به نام «پگی» او را به خانه دعوت می‌کند، اما با یک شرط عجیب: آلبا تنها اجازه دارد ۹۹ شب در این خانه بماند و نه بیشتر؛ فرصتی محدود برای بازسازی زندگی درهم‌شکسته‌اش. کمی بعد، آلبا درمی‌یابد این خانهٔ مرموز و قدیمی چیزی فراتر از یک خانه معمولی است؛ خانه‌ای جادویی که روزگاری الهام‌بخش زنان بزرگی چون ویرجینیا وولف، دوروتی پارکر و آگاتا کریستی بوده است؛ زنانی که هر یک در روزهای ناامیدی و بن‌بست، پناه به این خانه آورده‌اند. با گذشت زمان، آلبا با حضور و راهنمایی نامرئی ساکنان گذشتهٔ خانه، شروع به یافتن تکه‌های ازهم‌گسیخته زندگی‌اش می‌کند. او در مسیر خودشناسی قدم می‌گذارد و سعی دارد راهی برای نجات خویش پیدا کند. نویسندهٔ رمان، «منا ون پراگ»، به سبک رئالیسم جادویی قلم می‌زند و جهانی خلق می‌کند که در آن مرز میان خیال و واقعیت از میان می‌رود. «خانهٔ هوپ استریت» در روایت او نزدیک به دویست سال است که در انتهای این خیابان ایستاده؛ با برجک‌های بلند و دودکش‌هایی که تا آسمان قد کشیده‌اند. در پیش روی خانه باغی وجود دارد، پر از گیاهان خودرو و وحشی که چهره‌ای رازآلود به فضا می‌بخشد. این خانه در تاریکی شب به یادآورنده یتیم‌خانه‌ای ویکتوریایی است که انگار صدها کودک بی‌پناه را در خود جای داده است. اما با شکافتن ابرها و تابش ماه، بنای سرد و خاموش به خانه‌ای جادوشده تبدیل می‌شود؛ خانه‌ای که حضورش همچون معجزه‌ای خاموش، به زندگی کسانی که به آن قدم می‌گذارند جهت تازه‌ای می‌بخشد. «خانه‌ای در انتهای هوپ استریت» روایتی است از امید، رهایی و بازآفرینی زندگی؛ داستانی که در عین واقع‌گرایی، با جادویی شاعرانه روح انسان را لمس می‌کند.