کتاب روباه اثر دیوید هربرت لارنس، ترجمه کاوه میرعباسی، انتشارات افق

بانفورد و مارچ در مزرعه‌ای با یکدیگر زندگی می‌کنند، زیرا به نظر نمی‌رسد قصد ازدواج داشته باشند. هرچند آنان تنها در اواخر دهه‌ی بیست زندگی خود هستند، اما در آن دوران رایج بود که زنانی که همچنان مجرد مانده بودند، به‌طور ضمنی از ازدواج چشم‌پوشی کرده‌اند. بانفورد برخلاف هم‌خانه‌اش، از نظر جسمی ضعیف و لاغر است؛ در حالی که مارچ اندامی مردانه دارد. با این حال، تأکید اصلی بر چهره‌ی مارچ است که حالتی زنانه و پر از بیان و احساس دارد. در این روایت، زنان اغلب با ترسی از زنانگی و باروری به تصویر کشیده می‌شوند. نمونه‌ی روشن آن زمانی است که تلیسه را پیش از آنکه گوساله‌ای بیاورد، می‌فروشند. در ادامه، روباه به مانعی میان بانفورد و مارچ تبدیل می‌شود، اما مارچ درمی‌یابد که قادر به شکار آن نیست و برعکس، مجذوب و شیفته‌اش می‌شود. اندکی بعد، هنری، مردی جوان، وارد مزرعه می‌شود و برای مدتی در کنار دو زن می‌ماند. در اینجا پیوندی نمادین میان حضور روباه و شخصیت هنری برقرار می‌گردد. دی. اچ. لارنس با نام کامل دیوید هربرت ریچاردز لارنس (١١ سپتامبر ١٨٨٥ – ٢ مارس ١٩٣٠)، نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس، مقاله‌نویس، منتقد ادبی و همچنین نقاش انگلیسی بود که آثارش را با نام «دی. اچ. لارنس» منتشر کرد. نوشته‌های گردآوری‌شده‌ی او بازتابی عمیق از آثار مخرب و غیرانسانی مدرنیته و صنعتی‌سازی به‌شمار می‌روند. در این آثار، لارنس به موضوعاتی همچون سلامت عاطفی، پویایی و سرزندگی انسان، خودانگیختگی و نقش غریزه در زندگی می‌پردازد.