کتاب درآمدی تاریخی به نظریه تکامل اثر جان اسکاتنی، ترجمه محمدرضا توکلی صابری، انتشارات کرگدن

درک ما از پیدایش حیات و سیر تحول موجودات زنده، بیش از هر چیز تحت تأثیر دو نظریه علمی قرار دارد: تکامل از راه انتخاب طبیعی و علم ژنتیک. هنگامی‌که طبیعت‌شناس انگلیسی، چارلز داروین، در سال ۱۸۵۹ اندیشه‌های خود را در کتاب «منشأ گونه‌ها» مطرح کرد، با واکنش‌ها و مقاومت‌های گسترده‌ای هم در جامعه علمی و هم میان مردم رو‌به‌رو شد. چند سال بعد، راهبی گمنام به نام گرگور مندل، نتایج آزمایش‌هایش را منتشر کرد، اما جهان علم در آن زمان اهمیت یافته‌های او را در بنیان‌گذاری علمی که بعدها «ژنتیک» نام گرفت، درنیافت. جان اسکاتنی در کتاب «درآمدی تاریخی به نظریه تکامل»، آنچه داروین و مندل کشف کردند را شرح می‌دهد و روند پیشرفت‌های شگفت‌انگیزی را که در نهایت به گشوده‌شدن راز ژنوم انسان انجامید، گام‌به‌گام پی می‌گیرد. او روایت می‌کند که چگونه بشر از زمانی آغاز کرد که فسیل‌های دایناسورها را با استخوان غول‌های افسانه‌ای یکی می‌پنداشت، و سپس با گردآوری و تکمیل شواهد علمی، توانست پیوستگی حیات را از میکروارگانیسم‌های تک‌سلولی تا پیدایش نخستی‌هایی همچون انسان دنبال کند. در این مسیر، علومی چون کالبدشناسی، طبقه‌بندی، شیمی، زمین‌شناسی، باستان‌شناسی و جنین‌شناسی، هر یک نقشی اساسی در تکامل این داستان علمی ایفا کرده‌اند. کتاب «درآمدی تاریخی به نظریه تکامل» برای تمام خوانندگانی که درباره جهان پیرامون و جایگاه انسان در آن کنجکاو هستند، جذاب و روشنگر خواهد بود و نشان می‌دهد که نظریه تکامل چگونه درک ما را از خودمان و موقعیت‌مان در جهان تغییر داده است.