کتاب مکان نگاری عکاسانه اثر علیرضا ملکیان، انتشارات نشر نظر

واژهٔ «مکان‌نگاری» در این متن نه به معنای یک جریان یا رویداد خاص، بلکه به مفهوم «عمل عکاسی از یک مکان» به کار رفته است. در این تعریف، هر اثر مکان‌نگاری ویژگی‌های معینی دارد که آن را متمایز می‌سازد. چنین اثری می‌تواند «وسیع» باشد، مانند چشم‌اندازی فراخ، یا «محدود» باشد، همانند تصویری از یک کوچه باریک. گاهی مکان‌نگاری «ماهیت مشخصی» را نشان می‌دهد، مانند کوهی استوار یا ساختمانی شاخص، و گاهی نیز «مکانی بی‌مرز» را ترسیم می‌کند، همچون دشتی پهناور. افزون بر این، یک اثر مکان‌نگاری ممکن است به شیوهٔ «سیاه و سفید» خلق شود یا به‌صورت «رنگی» ارائه گردد. مکان‌نگاری در این معنا، شکلی از بیان بصری است که توجه را به فضا، ماهیت و ویژگی‌های مکان معطوف می‌سازد و از این رو برای تحلیل و تفسیر فضاهای شهری، طبیعی و انسانی جایگاه ویژه‌ای دارد.