کتاب خنده غمگین ترت می‌کند اثر بختیار علی، ترجمه مریوان حلبچه ای، انتشارات نشر ثالث

بختیار علی، نویسنده و شاعر نام‌آشنا، از نوجوانی نوشتن، سرودن و تخیل‌ورزی را چون پناهگاهی مطمئن برای خود برگزید. پس از آن‌که از بسیاری فرصت‌ها محروم شد، تمام وقت و توانش را وقف نگارش نقد، رمان، شعر و نمایشنامه کرد. با آغاز جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹ (۱۹۸۰ میلادی)، او راهی ایران شد و در شهر کرج اقامت گزید. این مهاجرت دریچه‌ای تازه به رویش گشود و زمینه آشنایی عمیق او با زبان و ادبیات فارسی را فراهم آورد. مدتی بعد به کردستان بازگشت، اما در نیمه دوم دهه هشتاد میلادی بار دیگر به ایران مهاجرت کرد. در سال ۱۹۹۱، پس از قیام مردمی کردستان و فروپاشی حکومت بعث در منطقه اقلیم کردستان، بختیار علی به همراه جمعی از دوستان نویسنده خود نخستین شماره مجله «آزادی» را در زیرزمین خانه‌اش چاپ و منتشر کرد. این اقدام حرکتی نوین و کم‌سابقه در فضای مطبوعات کردستان آن دوران بود. با این‌حال، شعله امیدی که پس از سقوط رژیم صدام در اقلیم کردستان در دل او و هم‌نسلانش روشن شده بود، خیلی زود با آغاز جنگ داخلی میان احزاب کرد فروکش کرد. سرخوردگی از شرایط پیش‌آمده، او را به مهاجرتی تازه واداشت. بختیار علی در سال ۱۹۹۴ راهی سوریه شد و پس از نه ماه اقامت در آن کشور، در ۱۹۹۵ میلادی به آلمان مهاجرت کرد. او ابتدا در شهر فرانکفورت ساکن شد و از سال ۱۹۹۹ زندگی خود را در شهر کلن ادامه داد؛ شهری که تا امروز نیز اقامتگاه دائمی اوست.