کتاب حقوق بشر از دیدگاه اندیشمندان مسلمان اثر محمد محمدی گرگانی، انتشارات نشر نی

حقوق بشر آرمان مشترک بشریت برای ساختن جامعه‌ای عاری از «ترس» و «فقر» است؛ جامعه‌ای که در آن هیچ فردی قربانی آرمان‌های جمعی نشود و آزادی نیز بهانه‌ای برای گرفتارشدن جامعه در بند «فردیت» یا «فقر» نگردد. با وجود همه‌ی اختلاف‌نظرها و دیدگاه‌های گوناگون درباره‌ی حقوق بشر، اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر همچنان می‌تواند به‌عنوان نقطه‌ی وحدت عمل کرده و راهی برای کاهش تعارض‌ها و اختلاف‌های دینی، فکری، نژادی و فرهنگی باشد. این اصل اساسی پاسخی است به پرسش دیرینه‌ی جامعه‌ی بشری که آیا می‌توان با وجود تفاوت‌ها و اختلاف‌های اعتقادی، سیاسی، قومی و جنسیتی در کنار یکدیگر با صلح، امنیت و برابری زندگی کرد؟ حقوق بشر تأکید می‌کند که گفت‌وگو باید ارزش برتر، مدارا سودمندترین روش، و عشق و محبت—even نسبت به مخالف و دشمن—زیباترین و عملی‌ترین مسیر همزیستی باشد. تحقق این آرمان‌ها تنها از راه برابری و پاسداشت کرامت انسانی ممکن است؛ چراکه بدون آن هیچ امنیت پایدار و آرامشی واقعی در جامعه برقرار نمی‌شود. حقوق بشر آخرین دستاورد بزرگ خرد جمعی بشر است. هرچند رسیدن به تمام اهداف آن مسیری طولانی و دشوار پیش‌رو دارد، اما می‌توان این آرمان را به‌عنوان میراثی مشترک برای آینده‌ی همه‌ی انسان‌ها دانست؛ میراثی که راه رهایی از خشونت، تبعیض و بی‌عدالتی را روشن می‌سازد.