کتاب بازنده‌های نازنین اثر لئونارد کوهن، ترجمه محمد رزازیان، انتشارات نیماژ

کتاب «بازنده‌های نازنین» دومین و واپسین رمان لئونارد کوهن، نویسنده و موسیقیدان برجسته کانادایی است. کوهن این اثر را در سال ۱۹۶۶، پیش از آغاز فعالیت خود به‌عنوان خواننده و ترانه‌سرا، منتشر کرد. داستان رمان در استان کبک کانادا جریان دارد و زندگی «کاترین تکاکویتا»، قدیس قوم موهوک در قرن هفدهم، را با روایتی از یک مثلث عشقی درهم می‌آمیزد. این مثلث میان یک فولکلورشناس انگلیسی‌زبان بی‌نام‌ونشان، همسر بومی‌اش «ادیت» که دست به خودکشی زده است، و بهترین دوست او «اف»، نماینده پارلمان و رهبر جنبش جدایی‌طلب کبک، شکل می‌گیرد. رمان «بازنده‌های نازنین» به‌واسطه ساختاری پیچیده و به‌کارگیری گسترده از تکنیک‌های ادبی، سرشار از کنایه، تصویرسازی و نمادگرایی است. این کتاب با مضامینی همچون عرفان، رادیکالیسم، تمایلات جنسی و نشانه‌های آشکار از مصرف مواد مخدر در دهه ۱۹۶۰ همراه است؛ عناصری که باعث شهرت اثر به زیاده‌روی‌های زبانی، فنی و جنسی شده‌اند. کوهن نگارش این رمان را در دو دوره هشت‌ماهه، طی سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵، هنگام اقامت در جزیره یونانی «هیدرا» به انجام رساند. او برای تمرکز بیشتر بر خلاقیت ادبی خود، روزه می‌گرفت و از آمفتامین استفاده می‌کرد. با وجود انتشار گسترده، فروش کتاب ناامیدکننده بود و اغلب منتقدان در ابتدا نسبت به آن واکنشی سرد یا حتی خصمانه نشان دادند. تنها پس از آن‌که کوهن نویسندگی رمان را رها کرد و تمام توجه خود را به ترانه‌سرایی و اجرای موسیقی معطوف ساخت، این کتاب ارزش و جایگاه انتقادی و تجاری یافت. امروزه بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که «بازنده‌های نازنین» یکی از نخستین آثاری است که روح پست‌مدرنیسم را به ادبیات کانادا وارد کرده و جایگاهی ویژه در تاریخ ادبیات این کشور به‌دست آورده است.