کتاب زمستان کوئری‌ها اثر جیمز وود، ترجمه شیرین ملک فاضلی، انتشارات برج

«چرا هر چیزی که دوستش داریم از دستمان می‌رود؟» این پرسشی است که همچون خطی پنهان، پیرنگ رمان را به جلو می‌برد و بر ذهن شخصیت‌ها سایه می‌اندازد. خانواده‌ی کم‌جمعیت کوئری در شش روز پرالتهاب، در منطقه‌ی آپ‌استیت نیویورک گرد هم می‌آیند و هر یک به شکلی با این سؤال بنیادین روبه‌رو می‌شوند: چرا زندگی برای بعضی انسان‌ها آسان‌تر می‌گذرد و برای برخی دیگر سراسر دشواری و رنج است؟ آلن کوئری، مردی ۶۸ ساله، معمار و بسازبفروش موفق انگلیسی، به همراه دو دخترش، ونسا و هلن، در این گردهمایی حضور دارد. هر سه در کار و مسیر حرفه‌ای خود موفق‌اند، اما جز موفقیت‌های فردی، چه چیز مشترکی آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد؟ تقریباً هیچ! همین بیگانگی پنهان، در روزهای پرتنش این دیدار، بارها ذهن آلن را مشغول می‌کند؛ او از خود می‌پرسد چرا فرزندانش شبیه او نیستند و چرا رویدادهایی چون طلاق یا مرگ، برای آن‌ها همانند دیگران، بخشی عادی از زندگی نشده است. این تأمل‌ها و پرسش‌های تلخ، در دل حوادثی که به ظاهر ساده می‌نمایند، به‌تدریج شکل واقعیتی ناپیدا را آشکار می‌کنند. جیمز وود با زبانی سرشار از ظرافت، توانسته چنین زخم‌های کهنه‌ای را در قالبی ادبی جان ببخشد. کندوکاو در این روابط خانوادگی، همچون بیدار کردن دیوی خفته است؛ زخمی که ناگهان می‌گشاید، زبانه می‌کشد و همه را درگیر می‌سازد. در پس این جدیت، طنزی گزنده جریان دارد؛ طنزی که سطح رابطه‌ای به‌ظاهر سالم را می‌شکافد و پیچیدگی‌های پنهان آن را برملا می‌کند. رمان، با ترکیبی از تلخی واقعیت و طنزی تیزبینانه، داستانی از جدال‌های درونی، ناهمگونی‌های خانوادگی و جست‌وجوی سهم انسان از زندگی را به تصویر می‌کشد.