کتاب انجمن مخوف اثر کریس کالفر، ترجمه الهام فیاضی، انتشارات پرتقال

در این کتاب از مجموعه پرفروش نیویورک تایمز، ماجرای تازه‌ای آغاز می‌شود؛ جادوگری مرموز وارد آکادمی می‌شود و نیت او چیزی جز شر نیست. سفر بریستال، سرشار از ماجراهای کاملاً تازه و ملاقات با مجموعه‌ای از شخصیت‌های ماندگار، آشنا و جدید، اکنون مرحله‌ای تازه را تجربه می‌کند. بریستال و دوستانش توانسته‌اند همه را از خطر ملکه برفی نجات دهند و پذیرشی جهانی برای جامعه جادویی به ارمغان آورند. اما درست در زمانی که جشن و شادی در اوج خود است، با ورود جادوگری ناشناس به نام میسترس مارا، آرامش آکادمی به زودی بر هم می‌خورد. میسترس مارا به‌سرعت دست به کار می‌شود و در تلاش است با جذب پریان، مدرسه‌ای رقیب در جادوگری بنا کند؛ توطئه‌ای شوم که هدف آن چیزی جز تهدید بشریت نیست. در همین حال، صلح شکننده به‌دست‌آمده بر سر قانونی‌سازی جادو نیز در آستانه شکستن است. خشم و مخالفت با جادو در سراسر پادشاهی در حال گسترش است و زمزمه‌های شورش، آینده جامعه جادویی را با خطر روبه‌رو کرده است. خطر بزرگ‌تر زمانی رخ می‌نماید که قبیله‌ای باستانی و مرموز به نام «اخوان عادل» پس از چند صد سال بار دیگر ظهور می‌کند؛ گروهی که هدفی جز نابودی کامل تمام موجودات جادویی برای همیشه ندارد. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «مردان، خانه‌های خود را ترک کردند و در دل تاریکی شب به حرکت درآمدند. مقصد همه یکسان بود و مسیری طولانی در پیش داشتند. آرام و بی‌صدا گام برمی‌داشتند؛ آن‌قدر که حتی صدای قدم‌هایشان به گوش نمی‌رسید. وقتی به اندازه کافی از روستاها و شهرهایشان دور شدند و مطمئن گشتند که کسی تعقیبشان نمی‌کند، مشعل‌ها را روشن کردند تا مسیر پیش پایشان را نمایان سازند. اما چندان در جاده‌های هموار نماندند، زیرا مقصد آنان بسیار دورتر از راه‌های شناخته‌شده بود و هیچ نقشه‌ای باقی نمانده بود که بتواند جای آن سرزمین پنهان را نشان دهد. اعضای انجمن برادری در مسیر رازآلود خود از تپه‌های سبز، دشت‌های گل‌آلود و رودهای کم‌عمق گذشتند. هرچند هیچ‌یک تاکنون به این مکان قدم نگذاشته بودند، اما گویی در عمق جانشان تصویری کهن حک شده بود؛ به‌گونه‌ای که درختان و صخره‌های سر راه برایشان غریب نبود و همانند خاطره‌ای ازلی در ذهنشان زنده می‌شد. برخی از مردان سریع‌تر پیش می‌رفتند، برخی کندتر، اما هیچ‌یک از حرکت بازنمی‌ایستادند. سرانجام، دو ساعت پس از نیمه‌شب، نخستین نفر از جمع ۳۳۳ نفر پا به مقصد نهاد؛ جایی که فضا دقیقاً همان بود که آنان در انتظارش بودند.»