کتاب بیخود و بی‌جهت اثر وودی آلن، ترجمه لیدا صدرالعلمایی، انتشارات برج

وودی آلن، یا همان «آلن استوارت کونیگزبرگ»، بارها اسکار و تمام آن تشکیلات پرزرق‌وبرق هالیوود را دست انداخته و با زندگی مصرانه، پرفرازونشیب و عمیقاً انسانی خود، حقیقتی متفاوت از رؤیای آمریکایی را به رخ کشیده است. او حتی زمانی که جایزه بهترین فیلم‌نامه را از آکادمی اسکار دریافت کرد، ماجرا را این‌گونه توضیح داد که سال‌هاست دوشنبه‌ها در کافه‌ای در بروکلین همراه دوستانش ترومپت می‌نوازد و از نظر او میان مراسم اسکار و ترومپت‌نوازی، بی‌تردید ترومپت اولویت بیشتری دارد! آلن در طول نزدیک به هفت دهه فعالیت مستمر در ادبیات، تئاتر و سینما، با وجود داشتن زندگی ظاهراً ساده و نه‌چندان پرماجرا، چنان پرکار و خستگی‌ناپذیر ظاهر شده که حاصل کارش فهرستی بلند از داستان‌ها، نمایش‌نامه‌ها و فیلم‌نامه‌ها و همچنین اجرای ده‌ها فیلم، نمایش تئاتر و استندآپ کمدی است. به همین دلیل، زندگی‌اش بیش از آن‌که در چارچوب برد و باخت‌های معمول معنا یابد، شبیه یک بازی بی‌پایان است که مرور و روایت آن همواره جذاب و خواندنی‌ست. کتاب «بیخود و بی‌جهت» زندگی‌نامه خودنوشت وودی آلن است؛ اثری سرشار از ریزبینی‌ها، نکته‌سنجی‌ها و همان شدت و حدتی که از شخصیتی چون او انتظار می‌رود. این کتاب علاوه بر مرور مسیر شخصی و هنری آلن، به جنجال‌ها و اتهام‌هایی نیز می‌پردازد که طی سال‌ها از سوی برخی زنان زندگی‌اش متوجه او شده است؛ اتهام‌هایی که در مقابل، زنان دیگری از همان دایره نزدیکانش به دفاع از او برخاسته‌اند. همین وضعیت پیچیده سبب شد آلن به یکی از نمونه‌های بحث‌برانگیز جنبش «می‌تو» بدل شود؛ جریانی که هنوز هم بسیاری از مخاطبان و منتقدان را در تعیین موضع نسبت به او دچار تردید نگه داشته است. «بیخود و بی‌جهت» تنها یک روایت ساده از زندگی روزمره وودی آلن نیست؛ بلکه شرحی از ماجراهای تمام‌نشدنی اوست که در دل یک زندگی به ظاهر معمولی، لایه‌های تازه‌ای از جذابیت و پرسش‌برانگیزی را آشکار می‌کند.