کتاب سینمای بلاتار اثر سعیده طاهری و بابک کریمی، انتشارات خوب

بلا تار در میان علاقه‌مندان و منتقدان سینما جایگاهی استوار و ماندگار دارد؛ جایگاهی که از تزلزل و لرزش به دور است. سبک منحصر‌به‌فرد او در خلق تصاویر سینمایی، به‌ویژه استفاده از برداشت‌های بلند و پیوسته، روایت‌های خاص و کم‌کلام در دوران متأخر، و نیز بهره‌گیری خلاقانه از زمان و مکان در فیلم‌هایش، او را به یکی از برجسته‌ترین و اصیل‌ترین فیلم‌سازان سینمای معاصر بدل کرده است. همان‌طور که امیل برتون اشاره می‌کند، از نخستین فیلم بلا تار تا آخرین اثرش، «اسب تورین»، که به‌تازگی منتشر شد و به‌نوعی با اعلام پایان فعالیت هنری او همراه بود، می‌توان مسیری پیوسته و منسجم را دید. او در توضیح این پایان می‌گوید که فشارها و دشواری‌های بی‌شمار در مسیر ساخت آثار پیشین سبب شد تا تصمیم بگیرد کارنامه‌ی سینمایی‌اش را با این فیلم خاتمه دهد. برتون این مسیر را همچون سفری می‌بیند که از تجربه‌های ابتدایی خانوادگی بلا تار آغاز می‌شود و تا «اسب تورین» ادامه می‌یابد؛ سفری که در جوهره‌ی خود تلاشی برای بازتاب و کاوش در زندگی انسان است، سفری که گویی در هر گام هوای آن سنگین‌تر می‌شود و نفس کشیدن در آن دشوارتر. بلا تار با چنین نگاه و رویکردی، نه‌تنها به سینمای هنری اروپا هویت تازه‌ای داده، بلکه توانسته است خود را به‌عنوان فیلم‌سازی متفاوت، اندیشمند و ماندگار در حافظه‌ی هنر هفتم ثبت کند.