کتاب از حنجره‌‏هاى شرقى اثر عبدالرضا رضایی‌نیا، انتشارات سوره مهر

بعد از کودتای کمونیستی در افغانستان، که تقریباً مقارن بود با پیروزی انقلاب در ایران، تعدادی از شاعران مسلمان، خصوصاً شاعران جوان شیعه، ناگزیر به مهاجرت و اقامت اجباری در کشور ما شدند که فعالیتهای فرهنگی و ادبی این گروه، توانست تا حدودی شعر افغانستان را به ایرانیان معرفی کند. کشور پهناور افغانستان، به عنوان بخشی از خراسان بزرگ و پارهای از پیکر ایران کهن، یکی از مهمترین قلمروهای زبان و ادبیات فارسی است که جایگاه ویژه ای در پژوهشهای علمی، ادبی و فرهنگی ما دارد؛ اما متأسفانه با توجه به سالهای طولانی جدایی دو کشور ایران و افغانستان و عدم انعکاس فعالیتها و تحولات ادبی افغانستان در ایران، شعر و ادبیات افغانستان، برای مخاطبان ایرانی، همواره فضایی ناشناخته بوده و تنها معدودی از شاعران افغان، نظیر خلیل‌اله خلیلی به مدد مسافرتهای مکرر، توانسته‌اند شهرت خود را تا مرزهای مخاطبان خاص برسانند.