کتاب شیوه‌های داستان‌پردازی در هزارویک‌شب اثر ديويد پينالت، انتشارات هرمس

دیوید پینالت در کتاب «شیوه‌های داستان‌پردازی در هزارویک شب» رویکردی ادبی و گزینشی در پیش گرفته است. او با خوانشی دقیق از برخی حکایت‌های بزرگ و کوچک که در چارچوب حلقه‌های داستانی خاص جای گرفته‌اند، می‌کوشد به دو پرسش اساسی پاسخ دهد. نخست اینکه داستان چگونه روایت می‌شود؟ برای جذب مخاطب، داستان‌پردازان هزارویک شب کدام شیوه‌های روایی را برمی‌گزینند و چه شگردهایی سبب گیراتر شدن یک روایت در مقایسه با روایتی دیگر می‌شود؟ دوم اینکه گردآورنده چگونه از مواد موجود بهره می‌گیرد؟ به عبارت دیگر، منابع سنتی همچون داستان‌ها، افسانه‌ها، اشعار و شرح‌های تاریخی چگونه بازآفرینی یا دستکاری شده‌اند تا حادثه‌ای تازه در هزارویک شب شکل گیرد؟ نویسنده برای پاسخ به این پرسش‌ها تحریرهای گوناگون حکایت‌های هزارویک شب را در نسخه‌های چاپی مختلف با یکدیگر مقایسه کرده است. افزون بر این، او از آنچه «متون مشابه» نامیده می‌شود نیز استفاده کرده است؛ یعنی مجموعه‌هایی داستانی که مستقل از هزارویک شب‌اند، اما ماجراها و شخصیت‌های آن‌ها به نوعی پیوند جدی و روایی با این اثر کلاسیک دارند.