کتاب سرگذشت ندیمه اثر مارگارت آتوود، ترجمه سهیل سمی، انتشارات ققنوس

آفرد، شخصیت اصلی رمان سرگذشت ندیمه، زنی است که در جمهوری گیلیاد به‌عنوان ندیمه زندگی می‌کند. او تنها یک بار در روز اجازه دارد خانه فرمانده را ترک کند و پیاده به خواربارفروشی‌هایی برود که تابلوهایشان به جای واژه‌ها با تصاویر مزین شده‌اند؛ زیرا زنان دیگر حق خواندن و نوشتن ندارند. وظیفه اصلی آفرد شرکت در آیین‌های ماهانه است؛ او ناچار است هر ماه با فرمانده همبستر شود و دعا کند که باردار گردد. در جامعه‌ای که دچار افول زاد و ولد شده است، ارزش زنان ندیمه تنها در توانایی باروری آنان تعریف می‌شود و حیاتشان به این کارکرد وابسته است. با این حال، ذهن آفرد مدام به گذشته سفر می‌کند. او روزهایی را به یاد می‌آورد که در کنار همسرش، لوک، زندگی عاشقانه و آرامی داشت؛ زمانی که با دختر خردسالش بازی می‌کرد و از او مراقبت می‌نمود، شغلی مستقل داشت، درآمد خود را به دست می‌آورد و می‌توانست آزادانه از دانش و سوادش استفاده کند. اما این روزهای روشن اکنون تنها به خاطراتی مبهم و در حال محو شدن تبدیل شده‌اند؛ خاطراتی شکننده که در برابر واقعیت تاریک زندگی کنونی‌اش هر لحظه رنگ می‌بازند.