کتاب در باب مهربانی اثر آدام فیلیپس، ترجمه امیر قاجارگر، انتشارات خوب
کتاب در باب مهربانی اثر آدام فیلیپس، ترجمه امیر قاجارگر، انتشارات خوب
ناشر : خوب
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
شومیزنوع جلد
1404سال انتشار شمسی
کتاب «در باب مهربانی» نوشتهی آدام فیلیپس و باربارا تیلور، که نخستین بار در سال ۲۰۰۹ در بریتانیا و سپس در سال ۲۰۱۰ در آمریکا منتشر شد، حاصل همکاری میان دو نگاه متفاوت اما تکمیلکننده است: آدام فیلیپس، روانکاوی با نثری عمیق و پرسشبرانگیز، و باربارا تیلور، مورخی که تاریخ اندیشه و عواطف انسانی را با دقتی تحسینبرانگیز روایت میکند.
این کتاب در پاسخ به پرسشی بنیادین شکل گرفته است: چرا فضیلتی که روزگاری در مرکز ارزشهای انسانی قرار داشت، در جهان مدرن با بدبینی، تردید و حتی تحقیر نگریسته میشود؟
اثر در پنج فصل کوتاه اما پربار، مهربانی را همزمان بهعنوان تجربهای روانشناختی و روایتی تاریخی بررسی میکند. در فصل نخست، نویسندگان نشان میدهند چرا در عصر ما مهربانی اغلب نشانهای از سادگی یا حتی حماقت تعبیر میشود، در حالی که سلامت روانی و اجتماعی انسانها به آن وابسته است. فصل دوم با مرور تاریخچهای گسترده، ردپای مفهوم مهربانی را از متفکران رواقی و مسیحیت اولیه تا فیلسوفان عصر روشنگری مانند هابز، هیوم و روسو پی میگیرد و توضیح میدهد چگونه فردگرایی مدرن جایگاه این فضیلت را تضعیف کرده است.
در ادامه، فیلیپس از منظر روانکاوی به موضوع مینگرد و نشان میدهد مهربانی واقعی اغلب در تنش میان همدلی و پرخاشگری شکل میگیرد. او توضیح میدهد تجربههای کودکی و نخستین روابط دلبستگی نقشی تعیینکننده در پرورش یا محدودیت ظرفیت مهربانی دارند. این رویکرد، مهربانی را نه صرفاً انتخابی اخلاقی، بلکه بخشی اساسی از پیچیدگی روان انسان معرفی میکند؛ عرصهای که آسیبپذیری در کنار میل به closeness و همزمان هراس و تدافعیبودن همزیستی میکنند.
فصل پایانی کتاب نقدی بر جامعهی مدرن است؛ جامعهای که با کار بیوقفه، رقابتطلبی و تبدیل همدلی به کالایی مصرفی، شرایط شکوفایی مهربانی را تنگ میکند. فیلیپس و تیلور بر این باورند که بازسازی فرهنگ مهربانی، نه با شعارهای اخلاقی یا احساسگرایی، بلکه با تکیه بر «مهربانی عادی و صادقانه» ممکن است؛ همان همدلی روزمرهای که در روابط خصوصی و زندگی جمعی جاری است.
کتاب «در باب مهربانی» با سبکی فشرده، شاعرانه و تأملبرانگیز نوشته شده است. با وجود حجم اندک، لایههای تحلیلی عمیقی در آن نهفته است که تاریخ اندیشه، روانکاوی و نقد اجتماعی را درهم میآمیزد. منتقدانی چون مری وارناک آن را اثری «ضروری و جذاب» دانستهاند و مایکل دیردا در واشنگتن پست از آن بهعنوان تاملی «غنی و تحریکآمیز» یاد کرده که به ژرفای روان انسان نزدیک میشود.
این کتاب خواننده را به بازاندیشی در معنای یکی از کهنترین فضایل انسانی فرامیخواند؛ مهربانی را نه نشانهای از ضعف، بلکه شکلی از پیوندهای بنیادین میان آدمیان و تجلی آسیبپذیری مشترک میداند. فیلیپس و تیلور با رویکردی چندوجهی نشان میدهند که مهربانی راستین از دل تضادها و رنجهای انسانی برمیخیزد و در دنیایی سرد و رقابتی میتواند بستری برای پیوند، همدلی و حتی رهایی روان ما فراهم آورد.
کتاب «در باب مهربانی» نوشتهی آدام فیلیپس و باربارا تیلور، که نخستین بار در سال ۲۰۰۹ در بریتانیا و سپس در سال ۲۰۱۰ در آمریکا منتشر شد، حاصل همکاری میان دو نگاه متفاوت اما تکمیلکننده است: آدام فیلیپس، روانکاوی با نثری عمیق و پرسشبرانگیز، و باربارا تیلور، مورخی که تاریخ اندیشه و عواطف انسانی را با دقتی تحسینبرانگیز روایت میکند.
این کتاب در پاسخ به پرسشی بنیادین شکل گرفته است: چرا فضیلتی که روزگاری در مرکز ارزشهای انسانی قرار داشت، در جهان مدرن با بدبینی، تردید و حتی تحقیر نگریسته میشود؟
اثر در پنج فصل کوتاه اما پربار، مهربانی را همزمان بهعنوان تجربهای روانشناختی و روایتی تاریخی بررسی میکند. در فصل نخست، نویسندگان نشان میدهند چرا در عصر ما مهربانی اغلب نشانهای از سادگی یا حتی حماقت تعبیر میشود، در حالی که سلامت روانی و اجتماعی انسانها به آن وابسته است. فصل دوم با مرور تاریخچهای گسترده، ردپای مفهوم مهربانی را از متفکران رواقی و مسیحیت اولیه تا فیلسوفان عصر روشنگری مانند هابز، هیوم و روسو پی میگیرد و توضیح میدهد چگونه فردگرایی مدرن جایگاه این فضیلت را تضعیف کرده است.
در ادامه، فیلیپس از منظر روانکاوی به موضوع مینگرد و نشان میدهد مهربانی واقعی اغلب در تنش میان همدلی و پرخاشگری شکل میگیرد. او توضیح میدهد تجربههای کودکی و نخستین روابط دلبستگی نقشی تعیینکننده در پرورش یا محدودیت ظرفیت مهربانی دارند. این رویکرد، مهربانی را نه صرفاً انتخابی اخلاقی، بلکه بخشی اساسی از پیچیدگی روان انسان معرفی میکند؛ عرصهای که آسیبپذیری در کنار میل به closeness و همزمان هراس و تدافعیبودن همزیستی میکنند.
فصل پایانی کتاب نقدی بر جامعهی مدرن است؛ جامعهای که با کار بیوقفه، رقابتطلبی و تبدیل همدلی به کالایی مصرفی، شرایط شکوفایی مهربانی را تنگ میکند. فیلیپس و تیلور بر این باورند که بازسازی فرهنگ مهربانی، نه با شعارهای اخلاقی یا احساسگرایی، بلکه با تکیه بر «مهربانی عادی و صادقانه» ممکن است؛ همان همدلی روزمرهای که در روابط خصوصی و زندگی جمعی جاری است.
کتاب «در باب مهربانی» با سبکی فشرده، شاعرانه و تأملبرانگیز نوشته شده است. با وجود حجم اندک، لایههای تحلیلی عمیقی در آن نهفته است که تاریخ اندیشه، روانکاوی و نقد اجتماعی را درهم میآمیزد. منتقدانی چون مری وارناک آن را اثری «ضروری و جذاب» دانستهاند و مایکل دیردا در واشنگتن پست از آن بهعنوان تاملی «غنی و تحریکآمیز» یاد کرده که به ژرفای روان انسان نزدیک میشود.
این کتاب خواننده را به بازاندیشی در معنای یکی از کهنترین فضایل انسانی فرامیخواند؛ مهربانی را نه نشانهای از ضعف، بلکه شکلی از پیوندهای بنیادین میان آدمیان و تجلی آسیبپذیری مشترک میداند. فیلیپس و تیلور با رویکردی چندوجهی نشان میدهند که مهربانی راستین از دل تضادها و رنجهای انسانی برمیخیزد و در دنیایی سرد و رقابتی میتواند بستری برای پیوند، همدلی و حتی رهایی روان ما فراهم آورد.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب در باب مهربانی اثر آدام فیلیپس، ترجمه امیر قاجارگر، انتشارات خوب