کتاب آزادی و قدرت و قانون اثر فرانتس نویمان، ترجمه عزت الله فولادوند، انتشارات خوارزمی

فرانتس لئوپولد نویمان، نویسنده کتاب «آزادی و قدرت و قانون»، متولد ۲۳ مه ۱۹۰۰، یک فعال سیاسی آلمانی، نظریه‌پرداز مارکسیسم غربی و وکیل کارگری بود که در دوران تبعید به پژوهشگری برجسته در علوم سیاسی تبدیل شد. شهرت اصلی او به دلیل تحلیل‌های نظری‌اش درباره ناسیونال‌سوسیالیسم است. نویمان تحصیلات خود را در آلمان و بریتانیا گذراند و سپس مرحله پایانی فعالیت‌های علمی و حرفه‌ای خود را در ایالات متحده ادامه داد. او از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ در دفتر خدمات استراتژیک آمریکا فعالیت کرد. در سال ۱۹۴۸ به مقام استادی علوم سیاسی در دانشگاه کلمبیا رسید و همچنین در تأسیس دانشگاه آزاد برلین نقشی مهم ایفا کرد. نویمان در دانشگاه کلمبیا به یکی از استادان برجسته تبدیل شد و توجه بسیاری را به خود جلب کرد. او نقشی کلیدی در تلاش‌های بنیاد راکفلر برای تقویت جایگاه نظریه سیاسی به‌عنوان بخشی اساسی از علوم سیاسی در دانشگاه‌های آمریکا بر عهده داشت. در این دوران، چندین مقاله مهم منتشر کرد که نتیجه کوشش‌های او برای پایه‌گذاری یک نظریه دموکراتیک منطبق با تحولات سیاسی و اجتماعی مدرن بود. با وجود آنکه این پروژه هرگز به‌طور کامل تحقق نیافت، نویمان پژوهش‌های ارزشمندی درباره مفاهیم «دیکتاتوری»، «قدرت» و «آزادی» ارائه کرد. از دیدگاه او، مطالعه دیکتاتوری‌های مدرن آشکار می‌کرد که یکی از تهدیدهای اساسی برای دموکراسی، اضطراب فراگیر در جامعه مدرن است. وی بر این باور بود که در گام نخست، باید مسئله قدرت از زاویه‌ای مثبت و به‌گونه‌ای که در سنت فکری روسو نمایان است (و نه بر اساس ترس‌های جریان لیبرال) مورد توجه قرار گیرد. در گام دوم، آزادی را باید در پیوند با دو عنصر اساسی فهمید: نخست، شناخت عقلانی واقعیت‌های اجتماعی و دوم، تجربه ذهنی توانمندی. این تجربه همان چیزی است که فلسفه کهن اخلاقی از آن با عنوان «فضیلت فعال» یاد می‌کرد. علاوه بر این، آزادی نیازمند وجود عرصه‌ای محفوظ و مستقل برای حیات شخصی، اجتماعی و ارتباطی انسان است.