کتاب مثل بیروت بود اثر زهرا اسعد بلنددوست، انتشارات کتابستان معرفت

نوشتن داستانی بر اساس رویدادهای واقعی کاری ساده نیست، زیرا نویسنده باید هم جنبه‌های زیبایی‌شناختی و روایی اثر را حفظ کند و هم واقع‌گرایی را فدای تخیل نکند. کتاب «مثل بیروت بود» اثر زهرا اسعد بلنددوست نمونه‌ای روشن از این رویکرد است. نویسنده در این اثر، همچون کارهای دیگر خود، عامدانه این مسیر دشوار را برگزیده و تلاش کرده است تا مرز میان حقیقت و تخیل را رعایت کند؛ به‌گونه‌ای که تخیل در خدمت روایت قرار گیرد و واقعیت‌ها بدون تحریف در داستان جریان داشته باشند. راوی داستان، «سارا» همسر یکی از شهدای مدافع حرم و دوست تازه‌زهراست. زندگی سارا زیر سایه غربت، انزوا و نادیده‌گرفته‌شدن فرو می‌ریزد؛ رنجی که اطرافیانش درک نمی‌کنند و همین او را به سمت پایان تلخی سوق می‌دهد. در نهایت، او از سنگینی این فشارها تاب نمی‌آورد و سرنوشتش را با پیوستن به همسر شهیدش رقم می‌زند. اما این همه ماجرا نیست. برادر سارا، «دانیال» که به سپاه پاسداران پیوسته، به شکل مرموزی ناپدید می‌شود. اندکی بعد خبر کشته‌شدن او توسط اعضای سپاه در رسانه‌ها منتشر می‌شود؛ خبری که فضای مبهم و پرالتهابی را به داستان می‌افزاید. در همین میان، زهرا نیز که پدر و برادرش از اعضای سپاه هستند، با فردی ناشناس روبه‌رو می‌شود؛ برخوردی که پای او را به مجموعه‌ای از ماجراهای پیچیده و پرعقده باز می‌کند. شخصیت‌های کتاب «مثل بیروت بود» زنده و واقعی به‌نظر می‌رسند. آن‌ها فقط نفس نمی‌کشند؛ بلکه با انتخاب‌ها و تصمیم‌هایشان زندگی می‌کنند و هویت می‌یابند. در بخش‌هایی از داستان، این شخصیت‌ها در برابر انتخاب‌های دشوار قرار می‌گیرند؛ انتخاب‌هایی که میان «بد» و «بدتر» انجام می‌شود. همین تصمیم‌های سنگین، یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های روایت است؛ لحظاتی که هیجان داستان را به اوج می‌رسانند و پرده از حقایق ناگفته برمی‌دارند.