کتاب سودای خوش اثر نیما قربانی، انتشارات بینش نو

کتاب «سودای خوش» اثر «نیما قربانی» به یکی از بنیادین‌ترین چالش‌های زندگی انسان، یعنی مهرورزی، می‌پردازد. بسیاری بر این باورند که عشق‌ورزی نه به آن‌ها تعلق دارد و نه وظیفه‌ای بر دوششان است؛ بلکه آن را ویژه‌ی عارفان یا دیوانگان می‌دانند. اما حقیقت این است که عشق همچون طیفی گسترده است که هر انسانی در نقطه‌ای از آن جای می‌گیرد؛ گاهی در مسیر آن حرکت می‌کند، تند یا کند، و گاهی نیز از حرکت بازمی‌ایستد. این طیف، میدان پویایی است که فرد می‌تواند در نقطه‌ای از آغاز یا در انتهای آن قرار گیرد. «سودای خوش» این حرکت را با ظرافت روایت کرده و ما را همراه پنج شخصیت اصلی می‌سازد که هر یک تجلی چهره‌ای از عشق‌ورزی‌اند. این شخصیت‌ها شامل شاهی دل‌باخته و عاشق، کنیزکی بی‌خبر و غافل، طبیبی شفا‌بخش و مهربان، زرگری ناتوان و درمانده، و در نهایت مردی مدرن هستند که در بستر روایت در کنار هم پیش می‌روند. مسیر این پنج‌تن نه‌تنها بیانگر حرکت فردی آن‌ها در گستره‌ی عشق است، بلکه بازتابی از سیر سایر انسان‌ها نیز به شمار می‌آید؛ روایتی که هم بازنمایی و هم نقد این حرکت در مسیر مهرورزی است. چهار شخصیت نخست، نماد نقش‌های اصلی در بازی زندگی‌اند: پادشاه نماینده‌ی کسی است که همه‌چیز را در اختیار دارد؛ کنیزک، تجسم وابستگی و فرمان‌بری از دیگران است؛ طبیب با دلی شفا‌دهنده نشانه‌ی درمان و امید است؛ و زرگر، عاجزی است که راهی به حریم دل نمی‌یابد. همه‌چیز در میان این چهره‌ها در گردش است. مرد مدرن نیز پلی است میان این جهان نمادین و زیست امروز انسان. در نهایت، «سودای خوش» ما را به اندیشه وامی‌دارد تا دریابیم زندگی هر فرد به سوی کدام یک از این چهره‌ها بیشتر گرایش دارد و او در کدام سوی طیف عشق‌ورزی ایستاده است.