کتاب‌خانه گربه‌ها اثر هیوا قادر، ترجمه مریوان حلبچه ای، انتشارات نشر ثالث

مردمان باستان باور داشتند که گربه‌ها نه روح دارند؛ زیرا انسان‌ها با تنها یک روح نمی‌توانستند در برابر بیماری‌ها و فجایع طبیعی دوام بیاورند. همین که گرفتار آن‌ها می‌شدند، زود از پای درمی‌آمدند؛ اما گربه‌ها توانسته‌اند در مقابل بیشتر این بلاها مقاومت کنند و تا امروز زنده بمانند. انسان، با وجود همه نیروهایی که به آن‌ها امید داشته و همه ادیانی که به آن‌ها ایمان آورده، تنها دو روح دارد: یکی روحی که به این دنیا تعلق دارد و تردیدی در بودنش نیست، و دیگری روحی که ادیان وعده داده‌اند دوباره زنده خواهد شد؛ اما باور به آن همواره همراه با تردید و شبهه بوده است. ویژگی شگفت‌انگیز دیگر گربه این است که هنگام سقوط همیشه روی پاهایش فرود می‌آید، حال آنکه آدمی با تمام زوایای بدنش بر زمین می‌افتد. اگر گربه‌ای را نه بار از ارتفاع آپارتمانی پرتاب کنید، در هر بار خود را روی پا نگه می‌دارد. شاید تنها در بار نهم بمیرد، اما انسان فقط یک بار می‌تواند در برابر سقوط مقاومت کند و هیچ تضمینی نیست که چگونه یا به کدام سمت بر زمین بیفتد. آنچه مسلم است، احتمال مرگ او بسیار بالاست. گفتم: «به نظر می‌رسد حتی یک روح هم برای آدمی زیاد باشد.» پرسید: «چرا؟» پاسخ دادم: «زیرا زندگی آسان نیست.»