کتاب دست‌انداز اثر مجید رحمانی صانع، انتشارات سوره مهر

  المان‌های مشهدی در بخش‌های دیگری از این کتاب هم به چشم می‌خورد. مثل جایی که پای برج سلمان و آتش سوزی آن به میان می‌آید. جایی که شاعر می‌گوید: «مکن نامهربانی نامسلمان/ دل ما را تو سوزاندی به قرآن/ نگفتی با خودت شاید از این دل/ بیفتد آتشی در برج سلمان» دست انداز البته دست انداز‌های ویژه تری هم دارد. «غزلیات»، «نقیضه ها»، «محاوره‌ای ها»، «سپیدنمایی» و «دست انداز‌های کوچک» و یک بخش دیگر که شامل سروده‌هایی است با لهجه مشهدی با عنوان «محلی جات»: «پسرِ دُردِنِه مشتی صفر/ وختی خواستش بره تیرون به سفر/ ننه ش آمد و بهش گفت که پسر/ مُگمِت یک چیزی از یادت نِبر/ اگه تیرون به کسی تو سر زدی/ رسیدی به خانه شان و در زدی/ نکنی دست وپاته یک دفه گم/ اگه پرسیدن «کیه» نگی «مویوم» / صداتِ یک کمکی بُکن تو بم/ بهشان بوگو که «واکنین، منم» / مِدِنی چی داد جوابش پسره؟ /اگه بشنفی مِخندی تو یره/ جوابش داد: «ای به قربون ننه م/ حالا فرضا بهشان بُگم منم/ وقتی در ر وا کنن رسوا مُرُم/ مو ر مِشنِسَن، مِفهمن که مویوم»