کتاب خاطرات آیت‌الله نعیم‌آبادی اثر محمدمهدی عبدالله‌زاده، انتشارات سوره مهر

آیت الله غلام علی نعیم آبادی سال 1323 شمسی در نعیم آباد دامغان به دنیا آمد. وی در دوران حکومت پهلوی به جرم مخالفت با رژیم شاهنشاهی چند بار دستگیر شد و در نتیجه هشت ماه در زندان کمیته مشترک و 30 ماه در زندان قصر، طعم حبس و شلاق را چشید. آیت الله نعیم آبادی اکنون امام جمعه بندرعباس و نماینده مقام معظم رهبری در استان هرمزگان است. آنچه در ادامه آمده، حاصل یک جلسه مصاحبه با اوست. در قسمت بالای در سنگین سلول یک سوراخ به اندازه قطر یک استکان چای خوری کوچک تعبیه شده بود که از بیرون دارای درپوشی لولایی بود و پشت بندی داشت تا از بیرون قفل و ثابت شود و زندانیان نتوانند درپوش را کنار بزنند. وقتی کار خیلی ضروری داشتیم، صدا می زدیم یا مشت می کوبیدیم تا شاید نگهبان دلش بسوزد و درپوش را از آن طرف کنار بزند و حرف ما را بشنود. پایین تر از این به اصطلاح پنجره، روزنه ای دیگر قرار داشت که قطر آن کمی بزرگ تر از سوزن و کوچک تر از لوله خودکار بیک بود. این روزنه هم با درپوش از سمت بیرون و پشت بند، محافظت می شد. فکر می کنم این سوراخ برای آن بود که هر لحظه زندانبانان بتوانند داخل سلول را مشاهده کنند، بدون این که زندانی متوجه این مشاهده شود. سلول هایی که مربوط به خانم ها بود نیز همین طور بود.