کتاب ملاصدرا اثر مجموعهٔ نویسندگان، ترجمه ذبیح الله منصوری، انتشارات بدرقه جاویدان

در فاصله‌ی قرن پنجم تا یازدهم هجری، به‌دلیل سرکوب اندیشه و فلسفه از سوی حاکمان و فقهایی که در خدمت آنان بودند، هیچ مکتب فلسفی قابل‌اعتمادی شکل نگرفت و فیلسوفی به معنای واقعی ظهور نکرد. این رکود ادامه داشت تا آنکه در دوران صفوی، با تغییر نسبی سیاست‌های حکومتی و شیوه‌های آموزشی در مدارس دینی، بستری تازه فراهم شد و در همین فضا «ملاصدرا شیرازی» بالید و مکتب فلسفی خویش را بنیان نهاد. محمدبن ابراهیم شیرازی، مشهور به ملاصدرا، جایگاهی برجسته در تاریخ تفکر و فلسفه‌ی ایران دارد. بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که پس از او تا قرن چهاردهم هجری، فیلسوفی هم‌سنگ او در ایران ظهور نکرده است. کتاب «ملاصدرا؛ فیلسوف و متفکر بزرگ ایرانی» ترجمه و اقتباس ذبیح‌الله منصوری از آثار گروهی از شارحان غربی ملاصدرا و نیز خاورشناسانی همچون هانری کوربن، هرمان اولدنبرگ و والتر گریسمان است. این اثر با هدف معرفی زندگی و اندیشه‌های ملاصدرا، از دوران کودکی تا زمان وفات، تدوین شده و به‌گونه‌ای نگاشته شده که برای عموم مخاطبان قابل‌فهم و در دسترس باشد. زبان ساده و روان این کتاب روایتگر سرگذشت یکی از بزرگ‌ترین متفکران ایران است؛ اندیشمندی که به دلیل پایبندی به تفکر فلسفی، ناگزیر شد سال‌ها زندگی در تبعید، سفرهای پی‌درپی و زیست پنهانی را تجربه کند. «ملاصدرا؛ فیلسوف و متفکر بزرگ ایرانی» تصویری روشن از فیلسوفی ارائه می‌دهد که با وجود فشار مردم، مخالفت حاکمان و سخت‌گیری عالمان دینی عصر خود، هیچ‌گاه از مکتب فلسفی‌اش عقب‌نشینی نکرد و تا پایان عمر بر سر اندیشه‌های خویش ایستاد.