کتاب غصه نان اکسیر جان اثر فرید الدین عطار نیشابوری و مهدی محبتی، انتشارات نشر کتاب پارسه

ادبیات عرفانی فارسی، به‌عنوان سنتی یکپارچه در عرصه هنر و ادب، اگر از منظر کارکردهای اجتماعی، فکری، فرهنگی و هنری بررسی شود، نام عطار نیشابوری همواره به‌عنوان چهره‌ای یگانه و متمایز برجسته می‌شود. در میان همه شاعران ادبیات کلاسیک فارسی، هیچ‌کس به اندازه عطار روایت‌های داستانی و قصه‌های بدیع و نوآورانه نیافریده است. برای عطار، قصه صرفاً ابزاری برای بیان اندیشه و عقاید در قالب روایت نیست؛ بلکه همه هستی عینی و ذهنی او در داستان‌ها تجلی می‌یابد. روایت‌های او تنها وسیله‌ای برای بیان اندیشه‌هایش نیستند، بلکه خودِ عطار را در تمامی ابعاد انسانی، فکری و روحانی روایت می‌کنند. عطار باور داشت که تمامی گزاره‌های زبانی، ذهنی و اعتقادی انسان درباره جهان چیزی جز روایت نیستند. حتی خودِ عالم نیز، در معقول‌ترین و منطقی‌ترین شکل خویش، در نهایت نوعی روایت است؛ روایتی که در پیوندی عمیق میان ذهن، زبان و واقعیت شکل می‌گیرد.