کتاب همیشه با منی اثر فریدا کالو، ترجمه میثاق خلج، انتشارات نشر کتاب پارسه

از نامه‌های فریدا کالو به مادرش کتاب «همیشه با منی: نامه‌هایی به مادرم» مجموعه‌ای ارزشمند از نامه‌های فریدا کالو، نقاش نامدار مکزیکی، به مادرش ماتیلده کالدرون کالو است. این نامه‌ها مانند بسیاری از نوشته‌های شخصی هنرمندان سرشناس، دریچه‌ای به وجوه پنهان و کمتر شناخته‌شدۀ شخصیت او می‌گشایند و به درک عمیق‌تر آثارش یاری می‌رسانند. نامه‌های گردآمده در کتاب «همیشه با منی» عشق پرشور و پیوند عاطفی عمیق فریدا کالو به مادرش را آشکار می‌سازد و نشان می‌دهد که او تا چه اندازه به خانواده، حال و روز اعضای آن و سرنوشتشان دلبسته و نگران بوده است. این نامه‌ها بین سال‌های ١٩٢٣ تا ١٩٣٢ نوشته شده‌اند؛ یعنی از شانزده‌سالگی فریدا تا زمان درگذشت مادرش. کتاب «همیشه با منی» علاوه بر متن نامه‌ها، شامل توضیحاتی درباره زندگی و آثار فریدا کالو و نیز تحلیل‌های کوتاهی دربارۀ محتوای نامه‌هاست. این کتاب نخست به انگلیسی به قلم هکتور جیمز ترجمه شد و سپس ترجمۀ فارسی آن بر اساس همان نسخه صورت گرفت. در آغاز کتاب، نامه‌هایی چاپ شده که به دوران تحصیل فریدا مربوط می‌شوند؛ دورانی که او هنوز دچار تصادف هولناک و سرنوشت‌سازش نشده بود و نیز پیش از ازدواجش با دیه‌گو ریورا، نقاش و دیوارنگار برجسته مکزیکی. این دو رویداد ــ تصادف و ازدواج با دیه‌گو ریورا ــ تأثیری عمیق بر زندگی و مسیر هنری او داشتند. در مقدمۀ کتاب «همیشه با منی» به نقل از فریدا آمده است: «دو تصادف بزرگ در زندگی من رخ داد؛ یکی تصادف خیابانی و دیگری دیه‌گو. و دیه‌گو با فاصله‌ بسیار، سخت‌تر و تکان‌دهنده‌تر بود.» تصادف فریدا در هجده‌سالگی روی داد؛ زمانی که اتوبوسی که او در آن نشسته بود با یک خودرو برخورد کرد. شدت جراحات آن‌چنان سنگین بود که پزشکان امیدی به زنده‌ماندن او نداشتند، اما بازگشتش به زندگی را می‌توان معجزه‌ای دانست. یکی از موضوعات محوری در کتاب «همیشه با منی» بازتاب وضعیت سلامتی فریدا پس از این حادثه و روند درمان دردناک و طولانی اوست. او در بیست‌ودوسالگی با دیه‌گو ریورا ازدواج کرد، گرچه در همان نامه‌های آغازین نیز نام ریورا بارها به میان آمده و دلدادگی آشکار فریدا نسبت به او به چشم می‌خورد. پس از تصادف، مدتی در مکاتبات او وقفه افتاد، اما بار دیگر نامه‌نوشتن به مادرش را از سر گرفت. بخش عمده‌ای از این نامه‌ها متعلق به زمانی است که فریدا همراه دیه‌گو در ایالات متحده زندگی می‌کرد. او در نامه‌های کتاب «همیشه با منی» از مسائل گوناگون سخن می‌گوید: وضعیت جسمی و درمان‌های طاقت‌فرسایش، نگاه و برداشت شخصی از جامعه امریکا، تضاد طبقاتی، شرایط سخت مهاجران مکزیکی، حیرت و هراسش از سبک زندگی زنان لس‌آنجلس، و همچنین نگرانی همیشگی برای بحران مالی خانواده و تلاش برای حمایت و یاری‌رسانی به آنان. در این نامه‌ها، فریدا بارها از مادرش می‌خواهد که او را از جزئیات وضعیت خود و دیگر اعضای خانواده آگاه کند و حتی از پدرش بخواهد که برایش نامه بنویسد. خواننده در کتاب «همیشه با منی» با فریدایی روبه‌رو می‌شود که پیوندی عمیق با خانواده و خانۀ پدری‌اش دارد و این دلبستگی در میانۀ رنج، غربت و بیماری، بیش از پیش نمایان می‌شود. مطالعۀ کتاب «همیشه با منی» به ما کمک می‌کند وجوه تازه‌ای از دنیای درونی فریدا کالو را بشناسیم و با شناخت نزدیک‌تر از زندگی او، به درک ژرف‌تری از جهان نقاشی‌های پررمزوراز و تأثیرگذارش دست یابیم.