کتاب رام‌کردن خشم سرکش اثر فیث جی هارپر، ترجمه نگار عطائی آشتیانی، انتشارات نشر مون

یکی از پرسش‌هایی که همواره ذهنم را مشغول می‌کند این است: «چه زمانی عصبانیت احساسی درست و قابل‌قبول است؟» پاسخ ساده است: همیشه. خشم، بخشی طبیعی از وجود انسان است و هیچ ایرادی در تجربه‌کردن آن نیست. عصبانیت همانند دیگر احساسات، تنها بازتابی از تفسیر مغز ما نسبت به واکنش‌های زیست‌شیمیایی بدنمان محسوب می‌شود. مغز انسان به‌طور غریزی با شرایط پیچیده و شتابزده دنیای امروز هماهنگ نیست. حقیقت آن است که فناوری با سرعتی فراتر از توان و سازگاری بشر رشد کرده و بدن و ذهن ما همچنان برای زندگی ساده‌تر ساخته شده‌اند. در دنیای مدرن، هر روز با تعداد بیشتری از افراد ارتباط برقرار می‌کنیم و در معرض حجم عظیمی از داده‌ها و اطلاعات قرار می‌گیریم؛ داده‌هایی که مدیریت آن‌ها فراتر از ظرفیت طبیعی ماست. این فشار دائمی، بار سنگینی بر دوش ما اضافه می‌کند. در چنین شرایطی، عصبانیت سالم می‌تواند راهی مؤثر برای رهایی و سبک شدن باشد. اگر به آن نه به چشم یک مشکل، بلکه به‌عنوان واکنشی طبیعی و فرصتی برای تخلیه و بازتعادل نگاه کنیم، خشم می‌تواند ابزاری برای سلامت روان و آرامش بیشتر باشد. پس بهتر است بیاموزیم عصبانیت را در مسیر درست هدایت کنیم؛ راهی برای سبک‌تر شدن در دل زندگی پرفشار امروز.