کتاب افسانه فردگرایی اثر پیتر ال کالرو، ترجمه هادی جلیلی، انتشارات بیدگل

جرالد آلن کوهن در کتاب «چرا سوسیالیسم نه؟» نمونه‌ای تکان‌دهنده از یک وضعیت بحرانی را طرح می‌کند. او می‌پرسد تصور کنید در میانه‌ی یک فاجعه‌ی طبیعی، شخصی تنها صاحب منبع آب باشد اما حاضر نشود آن را با دیگران تقسیم کند. آیا چنین رفتاری نادرست است؟ آیا تنها ناراحت‌کننده است؟ طرفداران سرسخت فردگرایی و آزادی چه پاسخی دارند؟ اگر بگویید آب، دارایی شخصی اوست و او حق دارد از بخشیدن آن خودداری کند، پس باید هم‌زمان بپذیرید که شما و خانواده‌تان در نهایت با مرگ خود کنار بیایید. کوهن البته تأکید می‌کند که مسئله بسیار پیچیده‌تر از این مثال ساده است. اما همین نمونه‌ی اولیه می‌تواند نقطه‌ی آغازی باشد برای اندیشیدن به این پرسش که چرا باید در برابر افسانه‌ی فردگرایی و توهم جدایی فرد از جامعه ایستاد. پیتر ال. کالرو در کتاب درخشان خود «افسانه‌ی فردگرایی» این پدیده را بسیار عمیق‌تر بررسی می‌کند. او با بهره‌گیری از تاریخ و جامعه‌شناسی نشان می‌دهد که ایده‌ی نخستین فردگرایی و «آزادی»؛ آزادی در انتخاب، بیان و اندیشه، تا چه اندازه ارزشمند، تأثیرگذار و متعالی است. اما همین مفهوم والا در زندگی روزمره‌ی شهروند مدرن دگرگون شده و به شکلی سطحی فروکاسته است؛ آن‌چه امروز بسیاری آن را آزادی می‌پندارند چیزی نیست جز گشت‌وگذار در مراکز خرید، پاساژها و مال‌ها و لذت مصرف‌گرایی. این کتاب با دقتی کم‌نظیر، تمام ابعاد فردگرایی و روایت‌های پیرامون آن را تحلیل کرده و بر اهمیت جامعه‌شناسی و تفکر جمعی تأکید می‌کند. «افسانه‌ی فردگرایی» نشان می‌دهد چگونه پافشاری بر یک توهم پوشالی، ما را از توانایی کنش جمعی محروم می‌سازد. پیام اصلی آن روشن است: زمان آن فرا رسیده که حرکت از «من» به «ما» را بپذیریم و باور کنیم تنها در سایه‌ی جمع می‌توان بر بحران‌های اجتماعی و انسانی غلبه کرد.