کتاب ساختار و تاویل متن اثر بابک احمدی، انتشارات مرکز

بخش نخست کتاب به تکامل تاریخی روش‌های ساختاری در پژوهش متون ادبی می‌پردازد. این بخش با بررسی زبان‌شناسی فردینان دو سوسور و منطق چارلز پیرس آغاز می‌شود و سپس به معرفی و تحلیل نظریه‌های ادبی اندیشمندانی چون شکلوفسکی، یاکوبسن، باختین، موکاروفسکی، اسپیتزر، پروپ، یولس، برمن و گرماس ادامه می‌یابد. در بخش دوم، اندیشه‌های مهم‌ترین نظریه‌پردازان ساختارگرا در سه دهه اخیر مورد بحث قرار گرفته است. نظریه‌های کلود لوی‌استروس، میشل فوکو، رولان بارت، ژرار ژنت، ژولیا کریستوا و اومبرتو اکو در این قسمت مرور و تحلیل می‌شوند؛ نظریه‌هایی که بنیان‌های تازه‌ای در بررسی متن ادبی پدید آوردند. بخش سوم کتاب به روش شالوده‌شکنی متون اختصاص دارد؛ روشی که ژاک دریدا آن را بنیان گذاشت. در این فصل، نقد دریدا بر «متافیزیک حضور» همراه با اندیشه‌های پل دمان و دیگر شالوده‌شکنان بررسی می‌شود. همچنین نظریه‌های ادبی فیلسوفان پسامدرنیست چون ژیل دلوز و ژان-فرانسوا لیوتار در این زمینه تحلیل شده است. بخش پایانی به تاریخچه و مباحث اصلی هرمنوتیک اختصاص دارد. سیر تحول از روش‌های تأویل متون مقدس تا نظریه‌های پیشرفته «مکتب دریافت متن» در این قسمت شرح داده می‌شود. در این مسیر، آرای فیلسوفان و متفکرانی همچون نیچه، فروید، هوسرل، هایدگر، گادامر، هرش، ریکور، آیزر و یاوس درباره تأویل متن به تفصیل مطرح و بررسی شده است.