کتاب پایان تئولوژی اثر بیژن عبدالکریمی، انتشارات نقد فرهنگ

براساس فلسفۀ کلاسیک، ذات یا جوهر باید فی‌نفسه قائم به خود باشد. با این حال، هگل در منطق دیالکتیکی خود نشان می‌دهد که ذات تنها در نسبت و ارتباط با غیرذات معنا و تحقق می‌یابد. از این رو، دو حرکت متقابل و جدالی پدید می‌آید: حرکت ذات به سوی غیرذات و بالعکس، و همچنین حرکت وجود به سوی ذات (ماهیت) و بازگشت ذات به سوی وجود. کتاب «پایان تئولوژی» مجموعه‌ای از مقالات است که به تحلیل و نقد رویکردهای تئولوژیک در مواجهه با تاریخ می‌پردازد. نویسنده در هر مقاله با طرح پرسش‌هایی بنیادین، موضوعات مورد بحث را با نگاه انتقادی بررسی و تحلیل می‌کند. یکی از این مقالات طولانی پاسخی است که عبدالکریمی به استادیار فلسفۀ دانشگاه قم نوشته و متن مقالۀ استادیار نیز در ضمیمۀ کتاب آمده است. فصول کتاب شامل عناوین زیر است: «ما و هرمنوتیک»، «هرمنوتیک متن مقدس»، «اندیشۀ آخرالزمانی»، «تأملی بر تاریخ‌سازی‌های تئولوژیک»، «گفت‌وگویی میان دو سنت فلسفی تحلیلی و قاره‌ای»، «ضرورت مواجهۀ پدیدارشناسانه با تاریخ و غرب»، «مواجهه‌های اصیل و غیر اصیل با تاریخ و سنت‌های تاریخی»، «مواجهه با جهانی دیگر: روشنفکری و ماهیت آن در تاریخ معاصر ایران»، و «کدام تئولوژی؟ کدام تاریخ؟ نقدی بر مقالۀ تأملی بر تاریخ‌سازی‌های تئولوژیک». کتاب «پایان تئولوژی» در دو جلد منتشر شده و با هدف بسط و گسترش اندیشۀ انتقادی فراتر از مرزهای باورهای سنتی و تاریخی نگاشته شده است. این اثر به قلم بیژن عبدالکریمی تدوین و توسط انتشارات نقد فرهنگ منتشر شده و می‌تواند منبعی ارزشمند برای پژوهشگران فلسفه، الهیات و تاریخ اندیشه باشد.