کتاب رویا اثر امیل زولا، ترجمه محمود گودرزی (1356)، انتشارات افق

رمان «رویا» اثر امیل زولا، شانزدهمین جلد از مجموعه‌ی بزرگ «روگن-ماکار» است؛ مجموعه‌ای که فضای آن میان سال‌های ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۹ شکل می‌گیرد. این رمان داستانی عاشقانه و ساده را روایت می‌کند؛ قصه‌ی دختری یتیم به نام «آنژلیک» که به سرپرستی یک زن و شوهر گلدوز، آقا و خانم «هوپر»، درمی‌آید. آنژلیک شیفته‌ی سرگذشت مقدسین و شهداست و بیش از همه به داستان‌های «سنت آگنس» و «سنت جورج» علاقه دارد. آرزوی همیشگی او این است که روزی شاهزاده‌ای نیکوچهر و جوانمرد او را از زندگی دشوارش نجات دهد و تا ابد با او در خوشبختی زندگی کند؛ درست همان‌گونه که قدیسان باکره پیش از رسیدن به رستگاری و پیوند با مسیح در بهشت، ایمان خود را بر زمین در بوته‌ی آزمایش نهاده بودند. این رویا هنگامی رنگ حقیقت می‌گیرد که آنژلیک دل‌باخته‌ی «فلیسین اوتکور» می‌شود؛ آخرین بازمانده از خاندان کهن شوالیه‌ها و اشراف که نسل‌به‌نسل در خدمت مسیح و فرانسه بودند. با وجود این، پدر فلیسین به دلایل شخصی با ازدواج آن‌ها مخالفت می‌ورزد و همین امر رنج و بیماری را برای آنژلیک به‌همراه دارد. اگرچه «رویا» در ظاهر شباهت‌هایی به قصه‌های پریان دارد، اما در عمق خود بازتابی از مضامین اصلی آثار امیل زولاست؛ مضامینی همچون کشمکش میان وراثت و محیط، ستیز میان معنویت و نفسانیت و تضاد قدرت‌مندان و فرودستان. رویای آنژلیک هم‌زمان واقعیت و وهم است و این دوگانگی، نیروی محرکه‌ی روایت داستان را شکل می‌دهد. بیش از هر چیز، زولا خود این رمان را «شعری از اشتیاق» دانسته است؛ متنی که نه تنها شور و شیدایی شخصیت‌ها را می‌نمایاند، بلکه جلوه‌ای از نبوغ شاعرانه‌ی نویسنده را نیز آشکار می‌کند.