کتاب عشق و زباله اثر ایوان کلیما، ترجمه فریده گوینده، انتشارات لگا

رمان «عشق و زباله» در بسیاری از نقدها با اثر بزرگ «سبکی تحمل‌ناپذیر هستی» نوشته‌ی «میلان کوندرا»، هم‌وطن «ایوان کلیما»، مقایسه شده است. این قیاس از جنبه‌هایی همچون عشق، سیاست و تنهایی انسان مدرن درست و قابل‌تأمل است؛ اما دوستداران «ایوان کلیما» بیش از هر چیز شیفته‌ی نگاه منحصربه‌فرد او به عشق، شرایط سیاسی–اجتماعی و همچنین گزندگی لحن و زبان ویژه‌ی او هستند. علاوه بر این ویژگی‌ها، دلبستگی عمیق کلیما به «فرانتس کافکا» عنصری است که همواره در آثارش حضور پررنگ دارد. در رمان «عشق و زباله» نه‌تنها شخصیتی با ویژگی‌های مشابه شخصیت‌های کافکا دیده می‌شود، بلکه خود کافکا و زندگی شخصی‌اش نیز بر نگاه و جهان‌بینی قهرمان اصلی داستان تأثیر می‌گذارند. این شخصیت با تلاش‌ها، شکست‌ها و رنج زیستن در جامعه‌ای روبه‌روست که در آن هیچ امکان واقعی برای ارتباط و گفت‌وگو وجود ندارد؛ جامعه‌ای که انسان‌ها در تراژدی‌های فردی خود غرق شده و از هم گسسته‌اند. ناکامی، عنصر بنیادی زندگی قهرمان «عشق و زباله» است. او در دوست داشتن به شیوه‌ای که می‌خواهد ناکام می‌ماند؛ اتفاقی که او را از عشق و خانواده‌اش جدا می‌کند. این جدایی پایانی ندارد، زیرا نتیجه‌ی تعمق مداوم در ناتوانی و شکست فردی است. ایوان کلیما در «عشق و زباله» با تکیه بر تجربه‌ی انسانی و واقعیت‌های اجتماعی زیسته‌ی خود، موفق می‌شود گرما و روحی انسانی را به تصویر بکشد؛ کیفیتی که برای رمانی با حال‌وهوای کافکایی به‌راستی اعجاب‌انگیز است و جایگاه ویژه‌ای برای این اثر در میان رمان‌های معاصر رقم می‌زند.