کتاب سیاست متافیزیک و فیزیک در ایران معاصر اثر حامد طاهری کیا، انتشارات پیله

در کتاب حاضر، ابتدا به بررسی نسبتی میان فیزیک و متافیزیک در غرب عصر رنسانس پرداخته شده است؛ دورانی که علم با جدا شدن از متافیزیک مسیحی و آموزه‌های کلیسا، راه خود را برای کشف جهان مادی گشود و به شکل‌گیری دوره‌ای تازه از حیات بشری و پیدایش مدرنیته انجامید. بخش دوم کتاب به بزنگاه تاریخی گذار از قاجار به پهلوی اختصاص دارد؛ جایی که نظام تولید دانش فیزیک مدرن در بستر فرهنگی و متافیزیکی ایران شکل گرفت و جایگاه ویژه‌ای در تاریخ اندیشه ایرانی به خود اختصاص داد. در بخش سوم، مسئلۀ فیزیک و متافیزیک در جامعۀ انقلابی و پساجنگ ایران تحلیل شده است. دهۀ شصت، با وقوع جنگ تحمیلی، زمینه‌ساز استقرار متافیزیک مقدس به‌عنوان شالودۀ اصلی جمهوری اسلامی شد و نقشی بنیادین در هویت سیاسی و فرهنگی آن ایفا کرد. بخش چهارم به بررسی دوگانۀ «فیزیک شر» و «متافیزیک مقدس» در بستر دیجیتالی‌شدن جامعه و شکل‌گیری جغرافیای نوین دیجیتال می‌پردازد؛ فرایندی که ابعاد جدیدی از واقعیت اجتماعی و فرهنگی ایران را نمایان ساخت. در بخش پنجم، ایدۀ نامحقق‌ماندن برنامه‌های علمی برای مواجهه با تاریکی‌های ناشناختۀ طبیعت و نیز فقدان یک سامانۀ نظام‌مندِ آزمون‌وخطا در جامعۀ پساانقلابی ایران طرح می‌شود؛ مسئله‌ای که بر روند پیشرفت علمی و فکری کشور تأثیر عمیق گذاشته است. سرانجام در بخش ششم و پایانی، اندیشۀ «بازگشت به خویشتن» به‌عنوان یکی از مبانی تفکر روشنفکری ایران از دهۀ ۴۰ تاکنون، از منظر نسبت میان فیزیک و متافیزیک بازخوانی شده است. این کتاب کوشیده است تا موقعیت‌های گوناگون رویارویی فیزیک سیاسی و متافیزیک سیاسی را در مقاطع مختلف تاریخی و تحولات معاصر ایران بازجویی کند و از خلال این دوگانگی، دریچه‌ای نو برای فهم معادلات پیچیدۀ تغییرات فرهنگی و سیاسی بگشاید.