کتاب هایدگر و ایدئولوژی جنگ اثر دومنیکو لوسوردو، ترجمه سید امین الدین ابطحی، انتشارات پیله
اجتماع، مرگ و مغرب زمین
کتاب هایدگر و ایدئولوژی جنگ اثر دومنیکو لوسوردو، ترجمه سید امین الدین ابطحی، انتشارات پیله
اجتماع، مرگ و مغرب زمین
ناشر : پیله
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
۱۴۰۱سال انتشار شمسی
304تعداد صفحه
کتاب «هایدگر و ایدئولوژی جنگ» نوشتهی دومنیکو لوسوردو، فیلسوف و مورخ اندیشهی مارکسیست ایتالیایی، پژوهشی کوتاه اما ژرف، تیزبینانه و پرچالش است. لوسوردو در این اثر با رویکردی توأمان تاریخی و فلسفی، به واکاوی نوشتهها و سخنرانیهای مارتین هایدگر میپردازد؛ بهویژه دورهای که او بهعنوان رئیس دانشگاه فرایبورگ، آشکارا به حزب نازی پیوست و درگیر سیاستهای آن زمان شد. پرسش محوری لوسوردو آشکار، تند و تکاندهنده است: آیا مفاهیم بنیادین هایدگر در خدمت توجیه جنگ، ناسیونالیسم و اقتدارگرایی قرار گرفتند؟
لوسوردو با بررسی دقیق نشان میدهد که چگونه مفاهیمی چون «هستی-بهسوی-مرگ»، «سرنوشت جمعی» و «خلق» در اندیشهی هایدگر میتوانستند چارچوبی فلسفی برای بازتولید ارزشهایی همچون قهرمانی، فداکاری در میدان جنگ و پذیرش اقتدار مطلق باشند. او بهویژه سخنرانی ریاست دانشگاه هایدگر در سال ۱۹۳۳ را تحلیل میکند؛ جایی که فیلسوف از «عظمت درونی ناسیونالسوسیالیسم» سخن گفت. لوسوردو استدلال میکند که این موضع نه یک لغزش زودگذر یا خطای شخصی، بلکه برآمده از پروژهای فکری بود که جنگ و درگیری را عرصهی تحقق «اصالت وجودی» میدید.
سبک نگارش لوسوردو جدلی، مستند و روشمند است. او تحلیل دقیق فلسفی را با زمینهسازی تاریخی و نقد سیاسی درمیآمیزد و نشان میدهد که هایدگر، همراه با دیگر متفکران جریان «انقلابی محافظهکار» در آلمانِ میاندوجنگ، به پیدایش نوعی «مدرنیسم ارتجاعی» یاری رساند؛ جریانی که با پیوند میان سنتگرایی و شور انقلابی، در نهایت به توجیه اقتدارگرایی میانجامید.
لوسوردو در این مسیر، مضامینی چون رمانتیزهکردن جنگ و قهرمانی، مفهوم تقدیر و «سرنوشت خلق»، نقد ریشهای لیبرالیسم و فردگرایی، و همچنین مسئولیت فیلسوفان و روشنفکران در برابر پیامدهای سیاسی اندیشههای انتزاعی را بههم گره میزند. او نشان میدهد حتی مفاهیم بلندمرتبه و متعالی فلسفی، در بستر تاریخی معین، میتوانند به ابزارهایی برای مشروعیتبخشی به خشونت و استبداد بدل شوند.
این کتاب با وجود واکنشهای متنوع ـ از ستایش بهخاطر پژوهش مستند و شجاعت روشنفکرانهی نویسنده گرفته تا نقدهایی دربارهی سادهسازی و کمتوجهی به تحولات بعدی اندیشهی هایدگر ـ همچنان اثری بحثبرانگیز و الهامبخش باقی مانده است. «هایدگر و ایدئولوژی جنگ» ما را با پرسشی اساسی روبهرو میکند: چگونه میتوان نگاه انتقادی را چنان پرورش داد که مفاهیم فلسفی به سلاحی ایدئولوژیک برای توجیه قدرت و خشونت بدل نشوند؟
در نهایت، لوسوردو در این مطالعهی کوتاه اما پرتنش، از مرز نقد یک متفکر فراتر میرود و به پرسشی جهانی و همیشگی نزدیک میشود: چگونه میتوان پاسدار اندیشهورزی بود تا آگاهانه یا ناآگاهانه، در خدمت مشروعیتبخشی به جنگ و استبداد قرار نگیرد؟
کتاب «هایدگر و ایدئولوژی جنگ» نوشتهی دومنیکو لوسوردو، فیلسوف و مورخ اندیشهی مارکسیست ایتالیایی، پژوهشی کوتاه اما ژرف، تیزبینانه و پرچالش است. لوسوردو در این اثر با رویکردی توأمان تاریخی و فلسفی، به واکاوی نوشتهها و سخنرانیهای مارتین هایدگر میپردازد؛ بهویژه دورهای که او بهعنوان رئیس دانشگاه فرایبورگ، آشکارا به حزب نازی پیوست و درگیر سیاستهای آن زمان شد. پرسش محوری لوسوردو آشکار، تند و تکاندهنده است: آیا مفاهیم بنیادین هایدگر در خدمت توجیه جنگ، ناسیونالیسم و اقتدارگرایی قرار گرفتند؟
لوسوردو با بررسی دقیق نشان میدهد که چگونه مفاهیمی چون «هستی-بهسوی-مرگ»، «سرنوشت جمعی» و «خلق» در اندیشهی هایدگر میتوانستند چارچوبی فلسفی برای بازتولید ارزشهایی همچون قهرمانی، فداکاری در میدان جنگ و پذیرش اقتدار مطلق باشند. او بهویژه سخنرانی ریاست دانشگاه هایدگر در سال ۱۹۳۳ را تحلیل میکند؛ جایی که فیلسوف از «عظمت درونی ناسیونالسوسیالیسم» سخن گفت. لوسوردو استدلال میکند که این موضع نه یک لغزش زودگذر یا خطای شخصی، بلکه برآمده از پروژهای فکری بود که جنگ و درگیری را عرصهی تحقق «اصالت وجودی» میدید.
سبک نگارش لوسوردو جدلی، مستند و روشمند است. او تحلیل دقیق فلسفی را با زمینهسازی تاریخی و نقد سیاسی درمیآمیزد و نشان میدهد که هایدگر، همراه با دیگر متفکران جریان «انقلابی محافظهکار» در آلمانِ میاندوجنگ، به پیدایش نوعی «مدرنیسم ارتجاعی» یاری رساند؛ جریانی که با پیوند میان سنتگرایی و شور انقلابی، در نهایت به توجیه اقتدارگرایی میانجامید.
لوسوردو در این مسیر، مضامینی چون رمانتیزهکردن جنگ و قهرمانی، مفهوم تقدیر و «سرنوشت خلق»، نقد ریشهای لیبرالیسم و فردگرایی، و همچنین مسئولیت فیلسوفان و روشنفکران در برابر پیامدهای سیاسی اندیشههای انتزاعی را بههم گره میزند. او نشان میدهد حتی مفاهیم بلندمرتبه و متعالی فلسفی، در بستر تاریخی معین، میتوانند به ابزارهایی برای مشروعیتبخشی به خشونت و استبداد بدل شوند.
این کتاب با وجود واکنشهای متنوع ـ از ستایش بهخاطر پژوهش مستند و شجاعت روشنفکرانهی نویسنده گرفته تا نقدهایی دربارهی سادهسازی و کمتوجهی به تحولات بعدی اندیشهی هایدگر ـ همچنان اثری بحثبرانگیز و الهامبخش باقی مانده است. «هایدگر و ایدئولوژی جنگ» ما را با پرسشی اساسی روبهرو میکند: چگونه میتوان نگاه انتقادی را چنان پرورش داد که مفاهیم فلسفی به سلاحی ایدئولوژیک برای توجیه قدرت و خشونت بدل نشوند؟
در نهایت، لوسوردو در این مطالعهی کوتاه اما پرتنش، از مرز نقد یک متفکر فراتر میرود و به پرسشی جهانی و همیشگی نزدیک میشود: چگونه میتوان پاسدار اندیشهورزی بود تا آگاهانه یا ناآگاهانه، در خدمت مشروعیتبخشی به جنگ و استبداد قرار نگیرد؟
دستههای مرتبط
کتابعلوم انسانیجامعهشناسیعلوم سیاسی و روابط بینالمللفلسفه و منطقنظریات و مکاتب فلسفیعلوم انسانیجامعهشناسیعلوم سیاسی و روابط بینالمللفلسفه و منطقنظریات و مکاتب فلسفیجامعهشناسیعلوم سیاسی و روابط بینالمللنظریات و مکاتب فلسفی
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب هایدگر و ایدئولوژی جنگ اثر دومنیکو لوسوردو، ترجمه سید امین الدین ابطحی، انتشارات پیله
اجتماع، مرگ و مغرب زمین