کتاب مشاهیر مرگ اثر هارولد شکتر، ترجمه امیر مرزبان، انتشارات خوب

آمریکا پس از جنگ جهانی دوم و به‌کارگیری سلاح اتمی علیه بشریت و تاریخ، حتی لحظه‌ای از تخریب جهان دست نکشیده است. جنگ کره، ویتنام، خلیج فارس، عراق و افغانستان تنها بخشی از جنگ‌هایی‌ست که این کشور به‌تنهایی آغاز کرده و در کنار آن، با افتخار در جایگاه بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی گازهای گلخانه‌ای جهان نشسته است. همین روند ویرانگر باعث شده که عجیب‌ترین و هولناک‌ترین جنایت‌های تاریخ نیز در دل خاک آمریکا رخ دهد؛ سرزمینی که گویی بازتولید و تکثیر شیاطین در اشکال گوناگون به یک واقعیت دائمی آن بدل شده است. با گسترش تلویزیون و ظهور سینمای رنگی، هالیوود توانست تصویری شاد و خوش‌نما از زندگی آمریکایی در دهه‌های پنجاه و شصت ارائه دهد، در حالی‌که هم‌زمان در خیابان‌ها قتل و جنایت جریان داشت. تنها نگاهی به پرونده‌ی سه قاتل ber ینامدار – چارلز منسون، چارلز استارک‌ودر و چارلز اشمیت – کافی‌ست تا دریابیم چگونه کشوری که در بیرون مرزهایش مردم را در کره و ویتنام می‌کشت، در درون نیز شهروندانی تربیت می‌کرد که رسالت خود را قتل و نابودی می‌دانستند. کتاب «مشاهیر مرگ: آدم‌کش شاعر» اثر «هارولد شکتر» روایت هولناک زندگی یکی از همین سه چارلز است؛ چارلز اشمیت که به «اسمیتی» یا همان «فلوت‌زن توسان» شهرت داشت. اسمیتی، مردی خوش‌چهره و فریبنده، زاده‌ی همان جامعه‌ی ظاهراً مدرن آمریکا بود. او در خیابان‌ها و میخانه‌ها پرسه می‌زد، نوجوانان دختر و پسر را گرد خود جمع می‌کرد، برایشان از عشق و آزادی سخن می‌گفت و در نهایت دست به قتل می‌زد. این کتاب، با واکاوی زندگی اسمیتی، نه تنها گزارشی دقیق و تکان‌دهنده از زندگی یک آدم‌کش زنجیره‌ای ارائه می‌دهد، بلکه آینه‌ای از جامعه‌ای‌ست که کودکان بی‌گناه را در آغوش می‌گیرد و در نهایت قاتلانی خطرناک تحویل می‌دهد. «آدم‌کش شاعر» ناداستانی تکان‌دهنده است؛ روایتی از قاتلی که در پس نقاب شعر و موسیقی، هیولای درونی خود را پنهان کرده بود و برای قربانیان نوجوانش شعرهای عاشقانه می‌نوشت.