کتاب خوب گوش نمی‌دهی اثر کیت مورفی، ترجمه سمانه پرهیزکاری، انتشارات ترجمان

گوش سپردن یکی از مهارت‌های مهم ارتباطی است که کمتر به آن پرداخته شده و در فرآیند آموزش رسمی، چه در خانه و چه در مدرسه، جایگاهی مشخص برای آن در نظر گرفته نشده است. در مقابل، همواره درباره صحبت کردن و تقویت مهارت‌های کلامی بسیار شنیده و خوانده‌ایم. با این حال، نباید فراموش کرد که گوش دادن فراتر از شنیدن ساده است و نیازمند توجه به زبان بدن گوینده، حالات روحی او و تحلیل موقعیت است؛ بنابراین، این مهارت تنها یک فعالیت فیزیکی نیست، بلکه نوعی فرآیند ذهنی و عاطفی پیچیده به شمار می‌رود. کیت مورفی در کتاب «حواست نیست» دقیقاً به همین موضوع پرداخته و برای روشن‌تر کردن ابعاد گوش سپردن، با گروه گسترده‌ای از متخصصان، عصب‌شناسان و درمانگران به گفت‌وگو نشسته است. او علاوه بر این، با جاسوسان، مذاکره‌کنندگان گروگان‌گیری، مجریان، اقتصاددانان، ورزشکاران و هنرمندانی که در شغل خود ناگزیر از داشتن مهارت شنوندگی مؤثر بوده‌اند، مصاحبه کرده و نتیجه این پژوهش‌ها را در قالب کتاب خود در اختیار خوانندگان قرار داده است. مورفی در این اثر همچنین به پیامدهای منفیِ گوش داده نشدن اشاره می‌کند. او توضیح می‌دهد که نداشتن شنونده می‌تواند افراد را به سمت رفتارهای زیان‌آوری چون گرایش به سیگار کشیدن، اعتیاد و حتی ابتلا به ضعف سیستم ایمنی، افسردگی و بیماری‌های قلبی سوق دهد. این آسیب‌ها اغلب به دلیل احساس انزوا و تنهایی ناشی از نبود گوش شنوا در زندگی فرد به وجود می‌آیند. نویسنده تأکید می‌کند که «شنیدن» یک عمل منفعل است، اما «گوش دادن» عملی آگاهانه و انتخابی محسوب می‌شود. از همین رو، گوش سپردن نیازمند تلاش، تمرین و یادگیری است. به باور مورفی، پیامدهای مثبت این کوشش در قالب همدلی بیشتر، خلاقیت بالاتر و بهبود روابط انسانی خود را نشان می‌دهد.