کتاب جودی و دوشنبه‌های دلگیر اثر مگان مک دونالد، ترجمه محبوبه نجف خانی، انتشارات افق

صبح دوشنبه است و جودی مودی حال‌وهوای همیشگی‌اش را دارد. یک هفته دیگر، نشستن روی همان صندلی قدیمی، کنار همان میز همیشگی و در همان مدرسه تکراری. بدتر از همه اینکه، هیچ تعطیلی رسمی در مدرسه پیدا نمی‌شود و قرار نیست برای مدت‌ها وقفه‌ای در کلاس‌ها باشد. اما همه‌چیز وقتی تغییر می‌کند که جودی وارد کلاس ۳T می‌شود. اخم‌های همیشگی دوشنبه‌اش ناگهان از بین می‌رود؛ ترکیدن! ترکیدن! پاپ–پاپ–پاپ! آقای تاد با برگزاری جشن مخصوص «روز قدردانی» و بسته‌بندی‌های رنگارنگ و شیک، بدون هیچ اغراقی، دوشنبه را برای بچه‌ها خاص و متفاوت می‌کند. همین جشن جرقه‌ای در ذهن جودی روشن می‌کند: چرا هر روز هفته را به روزی ویژه و شبیه به تعطیلات تبدیل نکنیم؟ او و دوستانش تصمیم می‌گیرند هفته‌ای پر از جشن‌های عجیب و خنده‌دار برگزار کنند؛ از غذا دادن به سنجاب‌های نینجا گرفته تا نام‌گذاری روزی به‌عنوان «بزرگداشت ملی پوشاندن کدو سبز به ایوان همسایه». اما پرسش اصلی باقی می‌ماند: وقتی همه‌چیز این‌قدر غیرمنتظره و پرهیجان پیش می‌رود، آیا آخر هفته می‌تواند همچنان شگفت‌انگیز باشد یا به ناامیدی بزرگی تبدیل خواهد شد؟