کتاب نقشه و قلمرو اثر میشل ولبک، ترجمه ابوالفضل الله دادی، انتشارات فرهنگ نشر نو

میشل ولبک، نویسنده‌ای نام‌آشنا در دو دهه‌ی اخیر ادبیات فرانسه، با شهرتی که روزبه‌روز جهانی‌تر می‌شود، بی‌وقفه در حال نوشتن است. او را اغلب وارث اصیل مارکی دو ساد، ژرژ باتای و موریس بلانشو می‌دانند؛ چهره‌ای که به شکلی شگفت‌انگیز توانسته است به یکی از پرفروش‌ترین نویسندگان معاصر فرانسه بدل شود. برای خالق اثری که جایزه‌ی معتبر گنکور را از آن خود کرده و همواره تحسین گسترده‌ی منتقدان ادبی جهان را برمی‌انگیزد، دستیابی به چنین محبوبیت و استقبالی از سوی مخاطبان امری غیرمنتظره به نظر می‌رسد. رمان «نقشه و قلمرو» همان اثری است که نقطه‌ی عطفی در کارنامه‌ی ولبک محسوب می‌شود؛ کتابی که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد و با دریافت جایزه‌ی گنکور، جایگاه نویسنده را به عنوان هنرمندی صاحب سبک تثبیت کرد. طی یک دهه‌ی گذشته، تمام آثار او بازتابی از همان درونمایه‌ها و مؤلفه‌های سبکی این رمان بوده است؛ برانگیختگی اروتیک، خشونت عریان، تضاد و ستیز طبقاتی، فوران احساسات افراطی و پرده‌دری در توصیف جهان معاصر. کتاب «نقشه و قلمرو» با روایتی سرشار از طنز و هجو، زندگی هنرمندی بورژوا را به تصویر می‌کشد و بی‌پروا سبک زندگی و منش رفتاری شخصیت‌هایش را به نقد می‌کشد. این رمان سرآغاز راهی بود که بعدها در «سروتونین»، آخرین اثر منتشرشده‌ی ولبک، به وضوح ادامه یافت؛ جایی که زوال جامعه و فروپاشی نزدیک به‌مرگ تمام ساختارهای اجتماعی و فرهنگی بار دیگر با قدرتی تمام عیار روایت می‌شود.