کتاب طنزآوران جهان نمایش اثر ژان پل سارتر، ترجمه داریوش مودبیان، انتشارات نشر گویا

کتاب «طنزآوران جهان نمایش ۳۱» شامل نمایشنامه‌ای با نام «نکراسوف» اثر ژان پل سارتر، فیلسوف و نویسنده‌ی نام‌آور فرانسوی است. داستان در دهه‌ی ۱۹۵۰ میلادی روایت می‌شود و بر محور روزنامه‌نگاری بداقبال به نام سیبیلو می‌گردد. او در روزنامه‌ای راست‌گرا به نام «سوار اَ پاری» مشغول است و وظیفه دارد مطالبی در زمینه‌ی پروپاگاندای ضدکمونیستی بنویسد. سارتر در این نمایشنامه به موضوعاتی چون پروپاگاندای سیاسی، دوراهی‌های اخلاقی، و کشمکش فرد در جامعه‌ای فاسد می‌پردازد. ژان پل سارتر در «نکراسوف» به مسئله‌ی هویت و فریب نیز می‌پردازد. او با خلق شخصیت ژرژ دو واله‌را، به شکنندگی و بی‌ثباتی هویت انسان تأکید می‌کند. این مضمون نشانه‌ای از پرسش همیشگی درباره‌ی حقیقت و نقاب‌هایی است که انسان‌ها برای خود می‌سازند. ژرژ دو واله‌را که خود را به‌جای نیکیتا نکراسوف، وزیر شکست‌خورده‌ی شوروی جا می‌زند، نشان می‌دهد چگونه جامعه مستعد فریب خوردن است و مردم اغلب سطحی‌نگرند. آرامش و اعتمادبه‌نفسی که او در متقاعد کردن دیگران دارد، پرده از ضعف و ساده‌اندیشی اجتماع برمی‌دارد. همانند دیگر آثار سارتر، جان‌مایه‌ی اصلی این نمایشنامه نقد اجتماع است. او که از پیشگامان فلسفه‌ی اگزیستانسیالیسم است، مضامین فلسفی را در قالب طنز اجتماعی و هجو بیان می‌کند. شخصیت‌های «طنزآوران جهان نمایش ۳۱»، به‌ویژه سیبیلو، ناگزیرند درباره‌ی عواقب اخلاقی و حرفه‌ای رفتارهای خود تأمل کنند. در پایان «نکراسوف»، سارتر با تأکید بر فریبندگی پروپاگاندای سیاسی، معناباختگی مصالحه‌های اخلاقی و بی‌ثباتی حقیقت در جهانی آکنده از دروغ و اعمال نفوذ، خواننده را به پرسشی جدی درباره‌ی سرشت حقیقت و اخلاق می‌کشاند. نویسنده کتاب را با طنزی عمیق و آگاهی‌بخش به پایان می‌برد تا مخاطب به پیچیدگی‌های رفتار انسانی در بستر اجتماعی و سیاسی بیشتر بیندیشد. این اثر اکنون با ترجمه‌ی داریوش مؤدّبیان و به همت انتشارات گویا در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد. پاریس دهه‌ی ۱۹۵۰، شهری مملو از بحران سیاسی و ناآرامی‌های اجتماعی است. در همین فضا، دفتر روزنامه‌ی راست‌گرای «سوار اَ پاری» گرفتار موج شایعات و آینده‌نگری‌های پوچ است. سیبیلو، شخصیت اصلی نمایشنامه، زیر فشار نوشتن مقالات ضدکمونیستی خسته و درمانده است. او نمی‌داند که سرنوشتش با ورود ژرژ دو واله‌را، فردی حیله‌گر و فرصت‌طلب، دگرگون خواهد شد. سارتر در «نکراسوف» به‌وضوح نشان می‌دهد پروپاگاندای سیاسی چگونه بر زندگی افراد سایه می‌افکند. این نمایش همچنین تصویری روشن از نقش رسانه در تحریف واقعیت ترسیم می‌کند. روند داستان «طنزآوران جهان نمایش ۳۱» در پاریس پس از جنگ پیش می‌رود. سیبیلو که برای حفظ جایگاهش در روزنامه تلاش می‌کند، ناخواسته با ورود ژرژ دو واله‌را مواجه می‌شود؛ فردی دغل‌باز که خود را به جای نیکیتا نکراسوف، وزیر بدنام و شکست‌خورده‌ی شوروی معرفی می‌کند. این حضور، گرچه در ظاهر امیدی برای نجات حرفه‌ی رو به افول سیبیلو به‌همراه دارد، اما در باطن پرده از چهره‌ی هولناک پروپاگاندای سیاسی برمی‌دارد. شخصیت‌های نمایش در میان لابه‌لای دروغ‌ها و بحران‌های اخلاقی دست‌وپا می‌زنند و به‌تدریج واقعیتی بی‌ثبات آشکار می‌شود؛ جهانی که هویت در آن سیال است و مرزهای اخلاق پیوسته دچار چالش می‌شوند. ژان پل سارتر در «نکراسوف» با زبانی طنزآمیز و هجوآلود، پروپاگاندای سیاسی، دروغ‌پردازی رسانه‌ای، و بحران هویت را به نقد می‌کشد. او نشان می‌دهد که داستان‌سرایی‌های ضدکمونیستی چگونه حقیقت را تحریف کرده و بذر ترس، نفرت و تفرقه را میان مردم می‌پراکند. این دست‌کاری حقیقت در حکم نقدی تند و صریح بر مسئولیت اخلاقی رسانه‌ها و پیامدهای گسترده‌ی انتشار اخبار غلط عمل می‌کند. «طنزآوران جهان نمایش ۳۱» نه‌تنها روایتی نمایشی، بلکه تفسیری ژرف از نقش رسانه و سیاست در شکل‌گیری ذهنیت اجتماعی است.