کتاب تاریخچه بلاهت ترجمه حسین یعقوبی، انتشارات نشر ثالث

در اتیوپی، عنتر مونثی به نام «لوسی» تصمیم گرفت با جهشی بزرگ مسیر زندگی خود را تغییر دهد. ما هرگز نخواهیم دانست هدف او از این جهش چه بود. شاید در پی یافتن چیزی برای خوردن بود؛ شاید هم به دنبال جفتی مذکر برای زادآوری یا صرفاً در اندیشه پریدن روی درختی دیگر که به‌گمانش بهتر به نظر می‌رسید. آنچه مسلم است، لوسی نمی‌دانست نتیجه این جهش، شکستن نیمی از استخوان‌های بدنش خواهد بود؛ واقعه‌ای که او را ناخواسته به مهم‌ترین و مشهورترین فرد گونه‌اش در جهان تبدیل کرد. چنین ماجراجویی‌های بزرگی اغلب بهایی گزاف دارند، بهایی که برای لوسی جانش بود. با این حال، حتی اگر می‌دانست، اهمیتی نداشت؛ چراکه سه میلیون و دویست هزار سال پیش، شهرت هیچ ارزشی برای موجودات آن زمان نداشت. کتاب‌های بسیاری در طول تاریخ درباره اقدامات بزرگ بشر، رهبران الهام‌بخش، مخترعان خلاق، کاشفان نابغه و انسان‌هایی با روحی متعالی و سرشار از معنویت نوشته شده است. اما این کتاب، روایتی متفاوت دارد. اینجا سخن از نمونه‌های بی‌پایان حماقت در تاریخ بشریت است؛ از رهبران خودکامه‌ای که با تصمیمات نابخردانه سرنوشت کشور و ملت خود را به نابودی کشاندند، تا مردمی که اسیر باورهای خرافی یا گرفتار حرص و طمع شدند و با انتخاب‌هایی اشتباه، آگاهانه یا ناآگاهانه زندگی خود را به ورطه تباهی کشاندند. این روایت، یادآوری صریحی است از اینکه تاریخ بشر نه تنها سرشار از افتخارات، که مملو از خطاها و اشتباهات جبران‌ناپذیر نیز هست.