کتاب در بند اعدام اثر آنتونی ری هینتون و لارا لاو هاردین، ترجمه مریم رئیسی، انتشارات خوب

برنده جایزه کریستوفر سال ۲۰۱۹ در سال ۱۹۸۵، آنتونی ری هینتون در آلاباما به اتهام دو فقره قتل بازداشت شد. هینتون که تنها بیست‌ونه سال داشت، حیران و گیج از این اتهام بود. او می‌دانست ماجرا یک خطای بزرگ در تشخیص هویت مجرم است و باور داشت حقیقت روزی بی‌گناهی‌اش را آشکار خواهد کرد و آزادی‌اش بازخواهد گشت. بااین‌حال، نداشتن پول و نبود یک نظام عدالت‌محور برای فردی سیاه‌پوست و فقیر در جنوب آمریکا، سرنوشت او را به محکومیت به مرگ با صندلی الکتریکی کشاند. هینتون سه سال نخست زندان را در شرایط طاقت‌فرسای ردیف مرگ در زندان ایالتی هولمن گذراند؛ دورانی پر از سکوتی عذاب‌آور، سرشار از خشم و ناامیدی نسبت به همه کسانی که زندگی یک بی‌گناه را به سوی مرگ سوق داده بودند. اما نقطه عطف زندگی او زمانی رقم خورد که هینتون تصمیم گرفت سرنوشت خود را بپذیرد. او نه‌تنها برای ماندن در زندان عزم راسخ پیدا کرد، بلکه راهی یافت تا حتی در «دربند مرگ» نیز زندگی واقعی را تجربه کند. در طول بیست‌وهفت سال بعد، او به نوری از امید بدل شد؛ نوری که نه‌فقط روح خودش، بلکه هم‌بندی‌هایش را نیز دگرگون کرد. طی این سال‌ها، پنجاه‌وچهار زندانی در فاصله اندکی از سلول او اعدام شدند، اما هینتون همچنان الهام‌بخش ماند. سرانجام با کمک برایان استیونسون، وکیل برجسته حقوق مدنی و نویسنده کتاب پرفروش «فقط رحمت» (Just Mercy)، هینتون در سال ۲۰۱۵ از بند آزاد شد. کتاب «در بند اعدام» با پیشگفتاری از استیونسون، گواهی شگفت‌انگیز بر قدرت امید در تاریک‌ترین لحظات زندگی است. این خاطرات، نه‌تنها روایت سی سال رنج و ایستادگی یک انسان بی‌گناه در برابر بی‌عدالتی است، بلکه یادآور می‌شود می‌توان آزادی یک مرد را گرفت، اما هرگز نمی‌توان تخیل، شوخ‌طبعی و شادی او را نابود کرد.