کتاب داستایوسکی و فلسفه اثر مجموعهٔ نویسندگان و رابرت گوای، ترجمه زانیار ابراهیمی، انتشارات خوب

می‌توان گفت سه اثر بزرگ ادبی در تاریخ، یعنی «جنایت و مکافات»، «ادیپ شهریار» و «هملت»، بیشترین ارجاع‌ها، اقتباس‌ها و بحث‌های انتقادی و تحلیلی را برانگیخته‌اند. تفاوت اصلی «جنایت و مکافات» با دو اثر دیگر در آن است که این کتاب یک رمان است؛ رمانی که در معنای دقیق کلمه، پیشروترین فرم ادبی چند سده‌ی اخیر به‌شمار می‌آید. اغراق نیست اگر گفته شود هیچ کشور دارای تئاتر و سینما وجود ندارد که اقتباسی بومی یا حتی غیر‌بومی از شاهکار داستایفسکی را به صحنه نبرده یا بر پرده‌ی نقره‌ای به نمایش نگذاشته باشد. افزون بر این، حجم گسترده‌ی نقدها، گفت‌وگوها و به‌ویژه تأملات فلسفی پیوسته درباره‌ی شخصیت راسکولنیکف و رویارویی او با جهان بیرون و درون خود، سبب شده این رمان ممتاز به‌عنوان اثری شناخته شود که مسیر ادبیات و اندیشه‌ی پس از خود را به‌گونه‌ای برگشت‌ناپذیر دگرگون کرده است. کتاب «داستایوفسکی و فلسفه: جستارهایی درباره‌ی جنایت و مکافات» چهارمین جلد از مجموعه‌ی «از چشم فلسفه» است. نویسندگان مختلف در قالب هفت جستار کوشیده‌اند تا بازی ظریف «جنایت و مکافات» در زمین فلسفه و همچنین حضور فلسفه در ساختار رمان را بررسی و تحلیل کنند. شاهکار فئودور میخایلاویچ داستایوفسکی، با وجود رویکردهای فلسفی متنوع و لایه‌های پیچیده‌ی روان‌شناختی که بسیاری از آن‌ها فراتر از زمان خود بوده‌اند، هیچ‌گاه از جوهره‌ی ادبی‌اش فاصله نمی‌گیرد. همین ویژگی است که آن را به یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های تمام دوران بدل کرده است. کتاب پیش‌ رو نیز به‌جای پرداختن صرف به تحلیل یا تفسیر، به گفت‌وگویی خلاقانه و چندسویه با این اثر جاودانه دست زده است.