کتاب پولین اثر الکساندر دوما، ترجمه محمود گودرزی (1356)، انتشارات افق

ثروت، علم، مقام و زیبایی در برابر نیروی عشق کم‌رنگ می‌شوند. عشقی که در دل انسان ریشه می‌دواند، کوچک‌ترین رویدادها را به ماجراهایی فراموش‌نشدنی بدل می‌کند و روشنایی خاصی به زندگی می‌بخشد. در رمان «پولین» اثر «الکساندر دوما»، نویسنده‌ی برجسته‌ی مکتب رمانتیسم فرانسه، همه‌ی شخصیت‌ها درگیر عشقی پرشور و مرموز هستند؛ عشقی که همچون صندوقی مهر و موم‌شده در گوشه‌ی زندگی‌شان پنهان می‌ماند. پولین، زن اصلی داستان، سرشار از رمز و راز و زیبایی‌هایی چندلایه است. در کلام او و در فراز و فرود روایت، هر بار بعد تازه‌ای از وجودش آشکار می‌شود. سرنوشت او میان مرز باریک عشق و بی‌اعتمادی، و میان زندگی و مرگ جریان دارد. بارها برای رسیدن به رؤیاهایی که ریشه در حقیقت دارند، از انسان‌ها و واقعیت سخت و بی‌رحمشان می‌گریزد؛ اما هر بار به مکان‌هایی بازمی‌رسد که برایش یادآور مرگ‌اند. الکساندر دوما با صبر و ظرافت، جزئیات داستان را می‌پرورد و ماجراهای درهم‌تنیده را به شکلی آهنگین و شاعرانه روایت می‌کند. در این رمان، چند راوی از دیدگاه‌های متفاوت قصه‌ای واحد را بازگو می‌کنند و با این حال، دوما تا واپسین لحظات، روح ماجراجوی خود را در متن حفظ می‌کند. نوشته‌های او گاه رنگ و بوی رئالیسم به خود می‌گیرند و در بستر تاریخ و واقعیت شکل می‌گیرند، اما نویسنده همیشه احساسات انسانی را بر هر چیز دیگری برتر می‌داند. حتی در توصیف طبیعت، اشیاء و معماری خانه‌ها نیز با ظرافتی چشمگیر به جزئیات و زیبایی‌ها توجه نشان می‌دهد. می‌توان گفت مضمون اصلی بسیاری از داستان‌های الکساندر دوما، برهم‌زدن باورهای تثبیت‌شده‌ی اجتماعی و تکیه بر احساساتی است که منطق رایج را به چالش می‌کشند. او انگار عمیقاً معتقد است که عشق، در نهایت بر ناامیدی غلبه می‌کند و زندگی از دل تاریکی‌ها دوباره سر برمی‌آورد. نویسنده: فرناز خان‌احمدی